O espírito de Broustenac

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca

O espírito de Broustenac
Autor/a Alfonso Álvarez Cáccamo
Cuberta Vilar Cardona
Orixe Galiza
Lingua galego
Colección Narrativa
Xénero(s) novela
Editorial Edicións Xerais
Data de pub. 1996
Formato edición rústica cosida a fío
Páxinas 162
ISBN ISBN 978-84-8302-055-6

O espírito de Broustenac é un libro escrito por Alfonso Álvarez Cáccamo, publicado por Edicións Xerais en 1996, ano no que gañou o Premio Manuel García Barros de narrativa. Foi traducida ao castelán por Pablo de los Ríos Vázquez, sendo publicada en 1997 por Olalla Ediciones co título de El espíritu de Broustenac.

Trama[editar | editar a fonte]

A acción comeza o serán do 1 de xullo de 1835 nunha praia a carón do mosteiro de Oia. Unha muller pobre dá a luz, coa axuda dun can, a unha criatura dun tamaño descomunal. Abandónao á súa sorte, e a criatura chega ao mosteiro, onde é acollido polos dez frades da orde do Císter. Acólleno e póñenlle o nome de Broustenac, elixindo cada un unha letra, e ordeándoas segundo a idade dos frades.

O trazo físico máis característico do rapaz é que ten unha crista, e outras das súas características son que se alimenta de algas, e non ouriña nin defeca. Malia ter un só día de idade, sabe falar e tocar o órgano. Axiña descubren nel unha intelixencia supina e un membro viril desproporcionado, polo que xorden debates encol de se é un santo ou se é o demo.

No contexto da desamortización, o prior ten medo polas novas procedentes de Madrid, pero Broustenac axuda aos frades a cumprir as esixencias para manter aberto o mosteiro, e acaba por ser benquerido por toda a comunidade.

Narración[editar | editar a fonte]

A obra está escrita desde a perspectiva do narrador omnisciente, describindo non só a situación, senón tamén os pensamentos e sentimentos dos personaxes. Inclúe diálogos en estilo directo.