Morrissey
 | Este artigo precisa de máis fontes ou referencias que aparezan nunha publicación acreditada que poidan verificar o seu contido, como libros ou outras publicacións especializadas no tema. Por favor, axude mellorando este artigo. |
  | |
| Biografía | |
|---|---|
| Nacemento | 22 de maio de 1959 (67 anos) Davyhulme |
| Ideoloxía política | Republicanism in the United Kingdom (en)  , euroescepticismo, dereitos dos animais, oposición á inmigración e conservadorismo cultural |
| Educación | Trafford College (en) |
| Actividade | |
| Ocupación | compositor, autobiógrafo, músico de rock, cantautor, cantante, poeta, músico |
| Período de actividade | 1977 - |
| Partido político | For Britain (en) |
| Membro de | |
| Xénero artístico | Rock alternativo, Jangle pop, indie rock e indie pop |
| Influencias | |
| Tesitura | Barítono |
| Instrumento | Piano e voz |
| Selo discográfico | Decca Records Island Records His Master's Voice |
| Premios | |
| Sitio web | morrisseycentral.com |
               | |
Steven Patrick Morrissey, nado en Davyhulme, Lancashire, o 22 de maio de 1959, é un cantante e compositor inglés coñecido comunmente como Morrissey.
Chegoulle a fama na década dos 80 como vocalista da banda inglesa The Smiths, activa entre 1982 e 1987. Cando a banda se rompeu Morrissey comezou unha exitosa carreira en solitario chegando ás listas top ten británicas durante 3 décadas. A súa música caracterízase pola súa voz de barítono e as súas letras distintivas con posturas antisistema e temas recorrentes de illamento emocional, desexo sexual, autocrítica e humor negro.
Morrissey é considerado unha das influencias na música pop máis importantes da súa xeración. Os seus detractores describen as súas obras como depresivas, mais os seus fans remarcan o seu humor ácido e sarcástico nas referencias das súas cancións a amores rotos.
Discografía
[editar | editar a fonte]Álbums en solitario
[editar | editar a fonte]| Álbum | Ano | Selo |
|---|---|---|
| Viva Hate | 1988 | His Master's Voice, Sire Records |
| Kill Uncle | 1991 | His Master's Voice, Sire Records |
| Your Arsenal | 1992 | His Master's Voice, Sire Records |
| Vauxhall and I | 1994 | Parlophone, Sire Records |
| Southpaw Grammar | 1995 | RCA Victor, Sire Records |
| Maladjusted | 1997 | Island Records, Mercury Records |
| You Are the Quarry | 2004 | Sanctuary Records |
| Ringleader of the Tormentors | 2006 | Sanctuary Records |
| Years of Refusal | 2009 | Decca Records, Polydor Records |
| World Peace Is None of Your Business | 2014 | Harvest Records, Capitol Records |
| Low in High School | 2017 | BMG, Etienne |
| California Son | 2019 | BMG, Etienne |
| I Am Not a Dog on a Chain | 2020 | BMG |
| Make-Up Is a Lie | 2026 | Sire Records |
Recompilatorios
[editar | editar a fonte]- Bona Drag (1990)
- World of Morrisey (1995)
- Suedehead. The Best of Morrissey (1997)
- My Early Burglary Years (1998)
- The Best of Morrissey (2001)
Discos en directo
[editar | editar a fonte]- Beethoven Was Deaf (1993)
- Live at Earls Court (2005)
- Who Put the M in Manchester? (2005)
Premios
[editar | editar a fonte]
 | Por favor, axuda na mellora deste artigo ou sección ampliando a información que achega. Se cadra, podes atopar máis información na páxina de conversa. |
Recibiu un Ivor Novello Award polo seu destacado labor como compositor en 1998, na categoría de Lifetime Achievemen, un galardón que subliñaba a importancia das súas letras, cheas de ironía, melancolía e provocación. Ademais, foi nomeado en múltiples ocasións en enquisas de lectores de revistas como NME ou Melody Maker, onde frecuentemente apareceu como unha das figuras máis influentes e carismáticas da música moderna. En novembro de 2008, a revista Rolling Stone situou a Morrissey no posto 92 da lista dos “100 mellores cantantes de todos os tempos”. A lista foi elaborada a partir dos votos dun panel de 179 “expertos musicais”, como Bruce Springsteen, Alicia Keys e Bono, aos que se lles pediu que nomeasen os seus 20 vocalistas favoritos.[1]
En 2013, coa publicación da súa autobiografía Autobiography, acadou un recoñecemento literario pouco habitual para un músico, sendo editada na prestixiosa colección Penguin Classics, un feito que provocou tanto admiración como controversia. Polo carácter reservado a figuras clásicas, e ata entón finadas, da literatura. [2]
Como simpatizante da organización antiespecista People for the Ethical Treatment of Animals (PETA) en recoñecemento ao seu apoio, PETA distinguiuno co Premio Memorial Linda McCartney na gala do seu 25º aniversario, o 10 de setembro de 2005. Posteriormente, Morrisey aparecería nun anuncio de PETA en 2012, animando a xente a esterilizar os seus cans e gatos para axudar a reducir o número de animais de compañía sen fogar.[3]
| Control de autoridades |
|
|---|
 |
Este artigo sobre música é, polo de agora, só un bosquexo. Traballa nel para axudar a contribuír a que a Galipedia mellore e medre. Existen igualmente outros artigos relacionados con este tema nos que tamén podes contribuír. |
- ↑ "100 GREATEST SINGERS OF ALL TIME (2008)".
- ↑ "Morrissey inks memoir deal with Penguin Classics".
- ↑ "The former lead singer of The Smiths has been a long-time advocate of vegetarianism and animal rights, and was honored by PETA with the Linda McCartney Memorial Award at their 25th Anniversary Gala on 10 September 2005.".