Marcha eslava

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Marcha Eslava")
Saltar ata a navegación Saltar á procura

A Marcha Eslava en Si bemol menor, Op. 31 (tamén comunmente coñecida polo seu nome en francés Marche slave) ou Marcha Serbo-Ruso, é unha composición orquestral de Piotr Ilich Tchaikovski.

Antecedentes[editar | editar a fonte]

En xuño de 1876, Serbia e o Imperio Otomán estaban enfrontados na guerra serbo-turca, na que o Imperio Ruso apoiou abertamente a Serbia. A Sociedade Musical Rusa encargou unha peza musical a Tchaikovski para un concerto benéfico en favor da Cruz Vermella, así como apoio aos veteranos de Serbia.[1][2] Moitos rusos simpatizaban cos seus irmáns eslavos e ortodoxos e marcharon como voluntarios para axudar a Serbia durante os combates.

Tchaikovski referiuse a esta peza como a Marcha Serbo-Rusa mentres a escribía. Foi estreada en Moscova o 5 de novembroxul./ 17 de novembro de 1876greg., dirixida por Nikolai Rubinstein.

Descrición[editar | editar a fonte]

A marcha é moi programática na súa forma e organización. Na primeira sección descríbese a opresión dos serbios polos turcos. Utiliza dous cancións serbias populares. A primeira Sol brillante, xa non brillas igual (en serbio:"Sunce jarko, ne sijaš jednako") interpretada desde o principio, coa dirección de Tchaikovsky, "á velocidade dunha marcha fúnebre".[3] A segunda canción popular "Con moita alegría o serbio se converte nun soldado" (en serbio: "Rado ide Srbin u vojnike") é máis optimista no seu carácter.[4]

No episodio seguinte, que describe as atrocidades nos Balcáns, na que Tchaikovsky utiliza o seu dominio da orquestra para crear un tremendo clímax, no punto no cal a primeira canción popular volve, as trompetas tocan moi forte como un grito de auxilio. O tempestuoso ánimo se amaina dando paso á segunda sección en clave relativamente más importante, que describe á reunión rusa para axudar aos serbios. Isto baséase nunha simple melodía co carácter rústico dunha danza que desfila arredor da orquestra ata que finalmente da paso a unha declaración solemne do himno nacional ruso "Deus salve o Tsar".

A terceira sección da peza é unha repetición do furioso clímax orquestral de Tchaikovsky, reiterando o grito de axuda serbio. A última sección describe a marcha dos voluntarios rusos para axudar aos serbios. Utiliza un ton ruso, esta vez nunha clave dun ton más importante e inclúe outra ardente versión de "Deus salve o Tsar" profetizando o triunfo da poboación eslava sobre a tiranía. A abertura completase cunha virtuosa coda da orquestra completa.

A peza mantén algunhas relacións coa Abertura 1812, coa que se relaciona frecuentemente na súa interpretación.

Instrumentación[editar | editar a fonte]

A marcha é tocada por 2 frautas, 2 frautines, 2 óboes, 2 clarinetes en Si bemol, 2 fagots, 4 trompas en Fa, 2 cornetas en Si bemol, 2 trompetas en Si bemol, 3 trombones (2 tenores, 1 baixo), 1 tuba, 3 timbais, caixas orquestrais, platillos, bombos, gongs, e instrumentos de cordas.

Gravacións notables[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Monthly Calendar - The Kennedy Center". www.kennedy-center.org. Consultado o 2019-02-01. 
  2. "Tchaikovsky Research – Slavonic March". Arquivado dende o orixinal o 22 de abril de 2015. Consultado o 05 de maio de 2015. 
  3. Gordana Kojadinović. "Sunce jarko ne sijaš jednako - Gordana Kojadinović". Consultado o 2019-02-01. 
  4. National Channel. "Радо иде Србин у војнике (хорска верзија)". Consultado o 2019-02-01. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Brown D. (1982) "Tchaikovsky: A Biographical and Critical Study, Volume 2 The Crisis Years 1874-1878" pp99–102 Victor Gollancz London. ISBN 0-575-03132-8
  • Garden E. (1973) "Tchaikovsky" p67 JM Dent and Sons ISBN 0460 031058

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]