Óboe

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Óboe
Oboe.jpg
Información
Clasificación
Tesitura
Oboe range2.png
Instrumentos relacionados
Músicos notables
  • Oboístas
  • O óboe[1] é un instrumento musical de vento madeira de lingüeta dobre que apareceu por primeira vez en Francia cara a 1660.

    Dende a súa invención apenas sufriu cambios. Evolucionou da chirimía tiple e inmediatamente foi aclamado pola súa variedade tonal calidade expresiva.

    Os primeiros óboes posuían un tono estridente e desafinaban con facilidade, pero a pureza de tono do óboe moderno fixo que normalmente se use como referencia para afinar o resto dos instrumentos da orquestra.

    A dificultade para soprar a través dunha boquilla de lingüeta dobre fai que as familias dos óboes e os fagots resulten difíciles de interpretar nos seus rexistros graves.

    Notas[editar | editar a fonte]