María de Courtenay

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
María de Courtenay
Nacemento1204
Falecementosetembro de 1228
NacionalidadeImperio Bizantino
Ocupaciónpolítica e raíña
PaiPedro II de Courtenay
NaiIolanda de Flandres
CónxuxeTeodoro I Láscaris
IrmánsInés de Courtenay, Iolanda de Courtenay, Mathilde von Courtenay, Margaret, Marchioness of Namur, Elisabeth of Courtenay, Henry II of Namur, Philip II, Marquis of Namur, Balduíno II de Constantinopla e Roberto I de Constantinopla
editar datos en Wikidata ]

María de Courtenay, nada sobre 1204 e finada en setembro de 1228, foi a filla de Pedro II de Courtenay e Iolanda de Flandres. casou con Teodoro I de Nicea. María serviu como rexente do seu irmán máis novo Balduíno II de Courtenay e nomeouse a si mesma como emperatriz de Constantinopla.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Familia e antecedentes[editar | editar a fonte]

Os seus pais foron os sucesivos gobernantes do Imperio latino de Constantinopla. O seu pai foi elixido como emperador en 1216. En 1217, ao tentar chegar a Constantinopla por terra, Pedro foi tomado prisioneiro por Teodoro Comneno Ducas, gobernante de Epiro. Pasou o resto da súa vida en cativerio. Iolanda chegou a Constantinopla no seu lugar e fíxose cargo do Imperio. A nai de María, Iolanda foi por dereito a rexente en nome do seu esposo pero gobernou só desde 1217 até 1219. Entre as alianzas negociadas por Iolanda unha foi con Teodoro I Láscaris do Imperio de Nicea. A alianza foi selada co matrimonio de Teodoro e María despois que Teodoro repudiase á súa segunda esposa Filipa de Armenia[1][2].

Emperatriz de Nicea[editar | editar a fonte]

María foi emperatriz de Nicea desde 1219 até novembro de 1222, cando Teodoro morreu. Non tiveron fillos coñecidos. Unha das súas fillastras, María Lascarina, foi a esposa do rei Bela IV de Hungría, e a outra, Irene Lascarina, casou con Xoán III Ducas Vatatzés quen sucedeu a Teodoro I no trono do Imperio de Nicea. María serviu brevemente como rexente de Nicea en 1222.

Rexente e emperatriz de Constantinopla[editar | editar a fonte]

O seu irmán Roberto de Courtenay sucedera á súa nai en 1219. A finais de xaneiro de 1228, o mesmo Roberto morreu. O seu irmán máis novo Balduíno II de Courtenay ascendeu ao trono. Tiña só once anos de idade e por tanto era menor de idade. Os baróns de Constantinopla elixiron a María como rexente. Segundo o historiador Patrick van Kerrebrouck María nomeouse a si mesma emperatriz. A súa rexencia só durou até a súa morte oito meses despois[3].

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Jorge Acropolita 15, p. 29.
  2. Ephræmius 7715, p. 311.
  3. Kerrebrouck, P. Van (2000) Les Capétiens 987-1328 (Villeneuve d'Asq), p. 459.