Manuae, Illas da Sociedade

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Manuae
Scilly Atoll map.jpg
Societe isl Manuae.PNG
Mapa de Manuae
Situación
PaísFrancia
Colectividade de ultramarPolinesia Francesa
ArquipélagoIllas da Sociedade
MarOcéano Pacífico
Coordenadas16°31′S 154°42′O / -16.517, -154.700Coordenadas: 16°31′S 154°42′O / -16.517, -154.700
Xeografía
XeoloxíaAtol
Superficie3´5 km²
Demografía
Poboación17 (2002)
Densidade4 hab./km²

O atol de Manua'e, tamén coñecido como Scilly, atópase a uns 60 km ao noroeste de Maupihaa (tamén coñecido como Mopelia) e 255 km ao oeste de Maupiti. É a máis occidental das Illas da Sociedade nas Illas de Sotavento, localizado a 350 km. ao oeste de Bora Bora e 550 km ao oeste de Pape'ete.

Xeografía[editar | editar a fonte]

Manua'e consiste nun anel de illas de aproximadamente 10–11 km. de diámetro, separados por pasaxes non navegables, sobresaíndo só uns poucos metros por encima do nivel do mar. Os motus están cubertos principalmente con palma de coco e mato tropical con praias de area, e comprenden unha superficie total de aproximadamente 3,5 km².

Administración[editar | editar a fonte]

O atol administrativamente forma parte da comuna (municipio) de Maupiti, en si, na subdivisión administrativa de Illas de Sotavento.

Reserva Natural[editar | editar a fonte]

A lagoa do atol, e o fogar dun número de especies raras, é unha reserva natural desde 1992. As praias son populares entre as tartarugas de mar, incluíndo a Tartaruga mariña verde en perigo de extinción, que vai anualmente a tombarse nas praias de Manua'e a comenzos de cada mes de novembro. O atol é tamén o fogar de grandes bancos des ostras, que contén ata 3 ou 4 millóns de ostras.

Vista aérea

Historia[editar | editar a fonte]

O primeiro europeo que visitou Manua'e foi o navegante británico Samuel Wallis, en 1767. Unha pequena aldea estableceuse alí nese momento, os restos da cal aínda se poden atopar na parte norte da illa principal. O atol foi o sitio do naufraxio en 1855 do tres mastros Julia Ann. A súa tripulación e pasaxeiros, incluíndo vinte e catro mulleres e nenos, viviron no atol durante dous meses, tempo durante o cal foron capaces de construír un barco co que foron capaces de navegar ata Ra'iātea. Non hai evidencia de que as illas foran habitadas permanentemente antes do naufraxio do Julia Ann, un barco cuxos pasaxeiros eran principalmente mormóns no seu camiño desde Australia aos Estados Unidos. A partir de 1952, as illas foron visitadas regularmente polos comerciantes de copra. Durante a década de 1960, estes visitantes ocasionais comezaron a capturar un gran número de tartarugas de mar ata que as súas actividades foron restrinxidas legalmente en 1971. Hoxe en día o atol é visitada regularmente polos pescadores de Ra'iātea.

As illas, que non teñen conexións regulares de buques ou de aeroliñas con outros lugares na Polinesia francesa, son propiedade da "Compagnie Française de Tahití", que cultivaron 57.000 cocoteiras alí na década de 1920. A plantación agora abandonada chegou a producir ata 70 toneladas de copra anualmente.

O 25 de xuño de 2005, a familia Silverwood de California, chocou contra o arrecife nun catamarán de 17 metros, o Emerald Jane. Grazas a unha Radiobaliza de emerxencia fixeron unha chamada de socorro, a familia foi descuberta por un avión da mariña de guerra francesa, recollida pola familia residente Taputo, e trasladada nun helicóptero o 26 de xuño. John Silverwood, o capitán do Emerald Jane, perdeu unha perna, e a experiencia describiuna no libro "Black Wave".

Outros nomes[editar | editar a fonte]

Outros nomes dados a Manua'e son Fenua 'Ura e Putai (tahitiano), Isla de Pájaros ("Illa de Páxaros", en castelán), e Scilly (Inglés).

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]