Longa Marcha 3

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Longa Marcha 3 / Chang Zheng-3 (CZ-3)
Representación dun Longa Marcha 3.
Representación dun Longa Marcha 3.
Función Lanzador espacial de capacidade media
Fabricante CALT
País de orixe República Popular da China
Tamaño
Altura 43,25 m<ref name=astronautix>
Diámetro 3,35 m
Masa 204.000 kg
Etapas 3
Capacidade
Carga útil a LEO 4800 kg
Carga a
GTO
1400 kg
Foguetes asociados
Familia Longa Marcha
Historia de lanzamentos
Estado Retirado en 2000
Sitios de lanzamento Centro de lanzamento de Xichang
Total de lanzamentos 13<ref name=gunter>
Éxitos 10
Fallos parciais 3
Voo inaugural 29 de xaneiro de 1984
Último voo 25 de xuño de 2000
Primeira Etapa - L140
Lonxitude 20,22 m
Diámetro 3,35 m
Masa baleiro 9000 kg
Masa cheo 151.000 kg
Motores 4 YF-20A
Pulo 3000 kN
Impulso específico 289 s (259 s a nivel do mar)
Tempo de combustión 132 s
Propelente Tetróxido de nitróxeno/UDMH
Segunda Etapa - L-35
Lonxitude 9,71 m
Diámetro 3,35 m
Masa baleiro 4000 kg
Masa cheo 39.000 kg
Motores 1 YF-22A/23A
Pulo 761,9 kN
Impulso específico 295 s (270 s a nivel do mar)
Tempo de combustión 130 s
Propelente Tetróxido de nitróxeno/UDMH
Terceira Etapa - H-8
Lonxitude 7,48 m
Diámetro 2,25 m
Masa baleiro 2000 kg
Masa cheo 10.500 kg
Motores 1 YF-73
Pulo 44,1 kN
Impulso específico 425 s
Tempo de combustión 800 s
Propelente LOX/LH2

Longa Marcha 3 (Chang Zheng 3 en pinyin, abreviadamente CZ-3) é o nome dun modelo retirado da familia de foguetes Longa Marcha que dá nome a toda unha subfamilia de foguetes.

Características[editar | editar a fonte]

O Longa Marcha 3 era un lanzador orbital chino de tres etapas deseñado para poñer satélites de ata 4800 kg en órbita baixa terrestre e de ata 1400 kg en órbita de transferencia xeoestacionaria. A primeira e segunda etapas estaban baseadas no foguete Longa Marcha 2C, alimentado por tetróxido de nitróxeno e UDMH, reusando a maior parte da súa tecnoloxía. A terceira etapa usaba un motor crioxénico alimentado por oxíxeno líquido e hidróxeno líquido que supuxo un grande adianto técnico para China en canto a motores foguete.

Historial de lanzamentos[editar | editar a fonte]

Voo Data Rampla de lanzamento Carga Resultado Notas
1 29 de xaneiro de 1984 Centro de lanzamento de Xichang, plataforma LC-3 DFH-2 1 Éxito parcial. Primeiro voo. A terceira etapa crioxénica non se encendeu, deixando o satélite experimental en órbita baixa, aínda que chegou a cumprir os seus obxectivos.
2 8 de abril de 1984 Centro de lanzamento de Xichang, plataforma LC-3 DFH-2 2 Éxito
3 1 de febreiro de 1986 Centro de lanzamento de Xichang, plataforma LC-3 DFH-2A 1 Éxito
4 7 de marzo de 1988 Centro de lanzamento de Xichang, plataforma LC-3 DFH-2A 2 Éxito
5 22 de decembro de 1988 Centro de lanzamento de Xichang, plataforma LC-3 DFH-2A 3 Éxito
6 4 de febreiro de 1990 Centro de lanzamento de Xichang, plataforma LC-3 DFH-2 4 Éxito
7 7 de abril de 1990 Centro de lanzamento de Xichang, plataforma LC-3 AsiaSat 1 Éxito
8 28 de decembro de 1991 Centro de lanzamento de Xichang, plataforma LC-3 DFH-2A 5 Éxito parcial A terceira etapa crioxénica non se encendeu, deixando o satélite de comunicacións en órbita baixa e non utilizable.
9 21 de xullo de 1994 Centro de lanzamento de Xichang, plataforma LC-3 APStar 1 Éxito
10 3 de xullo de 1996 Centro de lanzamento de Xichang, plataforma LC-3 APStar 1A Éxito
11 18 de agosto de 1996 Centro de lanzamento de Xichang, plataforma LC-3 ZX 7 Éxito parcial
12 10 de xuño de 1997 Centro de lanzamento de Xichang, plataforma LC-3 FY 2A Éxito
13 25 de xuño de 2000 Centro de lanzamento de Xichang, plataforma LC-3 FY 2B Éxito Último voo dun Longa Marcha 3.

Notas[editar | editar a fonte]

  • Mark Wade (2011). "Chang Zheng 3" (en inglés). Consultado o 28 de maio de 2012. 
  • Gunter Dirk Krebs (2011). Gunter's Space Page, ed. "CZ-3 (Chang Zheng-3)" (en inglés). Consultado o 28 de maio de 2012.