Liocarcinus

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Liocarcinus
Liocarcinus depurator.jpg
Liocarcinus depurator
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Arthropoda
Subfilo: Crustacea
Clase: Malacostraca
Orde: Decapoda
Suborde: Pleocyemata
Infraorde: Brachyura
Superfamilia: Portunoidea
Familia: Portunidae
Xénero: Liocarcinus
Stimpson, 1858
Especie tipo
Portunus holsatus
Fabricius, 1798
Especies
Véxase o texto
Liocarcinus corrugatus
Liocarcinus marmoreus

Liocarcinus é un xénero de crustáceos decápodos braquiúros da familia dos portúnidos.

Características[editar | editar a fonte]

Son cangrexos pequenos, cun cacho de entre 2 e 5 cm de ancho. Aínda que se parecen a un pequeno cangrexo común, é fácil diferencialos debido ao seu último par de patas, esmagadas, adaptadas para a natación. En efecto, poden nadar rápido; a súa natación require unha salinidade relativamente alta, polo que adoitan vivir en zonas máis profundas que o común, a miúdo até os 35 m de profundidade; porén, no mar de Wadden encóntranse tamén en augas superficiais, xa que alí hai alimento en abundancia.

Estes cangrexos nadadores son depredadores, alimentándose de todos os pequenos animais que viven no fondo.

Especies[editar | editar a fonte]

O xénero foi descrito en 1858 polo naturalista estadounidense William Stimpson, e comprende 12 species:[1][2]

Durante algún tempo estiveron icluídas nel varias especies, como:[2]

  • Liocarcinus arcuatus (Leach, 1814), que foi identificada como Liocarcinus navigator (Herbst, 1794)
  • Liocarcinus mcleayi (Barnard, 1947), reclasificada como Xaiva mcleayi (Barnard, 1947), e
  • Liocarcinus puber Manning & Holthuis, 1981, que hoxe é recoñecida como Necora puber (Linnaeus, 1767), a coñecida nécora.

En Galicia[editar | editar a fonte]

Nas augas galegas están rexistradas 8 especies deste xénero,[3] das que hai que destacar a Liocarcinus depurator e L. navigator xa que, desde a instalación das bateas mexilloeiras nas rías Baixas nos anos 1950, e debido á modificación dos ecosistemas bentónicos, a dicir de Gurriarán e outros, constitúén dous dos principais braquiúros nas nosas augas.[4]

Galería[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Peter K. L. Ng, Danièle Guinot & Peter J. F. Davie (2008). "Systema Brachyurorum: Part I. An annotated checklist of extant Brachyuran crabs of the world" (PDF). Raffles Bulletin of Zoology 17: 1–286. 
  2. 2,0 2,1 Liocarcinus Stimpson, 1871 no WoRMS.
  3. González Gurriarán, Eduardo e Matilde Méndez G. (1985), pp. 82-97.
  4. Muíño Boedo, Ramón (1977): Estudio de las poblaciones de Liocarcinus arcuatus y Liocarcinus depurator en relación con el cultivo de mejillón en la Ría de Arosa]. Memoria presentada para aspirar al Grado de Doutor en Bioloxía. Universidade da Coruña.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]