Lannion

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Coordenadas: 48°44′00″N 3°27′15″O / 48.73333, -3.45417

Lannion
VueDeLannionEtBrelevenez.jpg
Blason de la ville de Lannion (Côtes-d'Armor).svg
Escudo de Lannion
Mapa
Canton de Lannion(Position).png
Información
País Flag of France.svg Francia
Rexión Flag of Brittany (Gwenn ha du).svg Bretagne
Departamento Blason département fr Côtes-d’Armor.svg Côtes-d'Armor
Superficie 47,16 km²
Poboación 20 595 h. (2017)
Densidade 452 h/km²
Alcalde Paul le Bihan (dende o 2014)

Lannion (en bretón Lannuon) é unha cidade de Bretaña, situada no departamento de Côtes-d'Armor.

Situación[editar | editar a fonte]

Lannion é unha cidade ponte sobre o río Léguer. A proximidade da desembocadura propicia subidas do seu nivel de varios metros, en función das mareas, no centro da cidade. Esta característica permitiu o establecemento dun vado en tempos remotos á altura da ponte de Kermaria, punto onde deixa de se facer notar a influencia das mareas. Esta particularidade foi aproveitada para a construción, en 1992, dun estadio de augas vivas maremotor; unha presa permite reter a auga traída pola marea alta e soltala nun percorrido artificial durante a marea descendente.

Lannion está situada a:

Historia[editar | editar a fonte]

Os numerosos megálitos da zona son testemuña da súa antigüidade, ademais de achados de sílex, machados e pedras pertencentes a épocas prehistóricas. Preto de Lannion a mámoa da Motta garda xoias de metais preciosos.

A presenza dos galos varios séculos antes do comezo da era cristiá queda testemuñada coa aparición de moedas e restos de cerámica. O promontorio do Yaudet, no estuario do Léguer, servía á vez de defensa militar e de etapa para os navíos comerciais; no lugar encontráronse moedas fenicias.

Na Idade Media, a construción dun castelo permitía defenderse dunha vía de penetración fácil para os invasores pola existencia do río.

A primeira presa de 190 m. de longa, utilizada como trampa para peixes, foi construída en Servel. Formouse con postes unidos por entramados de madeira, con plataformas triangulares ancorando a estrutura na area e servindo tamén como rompente. Foi construída entre 613 e 615. Ao baixar a marea, os peixes quedaban atrapadaos nun estanque.

Economía[editar | editar a fonte]

En 1960, a implantación do Centro Nacional de Estudo das Telecomunicacións imprime unha forte orientación á industria da cidade. Outras empresas de altas tecnoloxía siguen o seu paso. Isto permitiu a apertura dun IUT (Instituto Universitario de Tecnoloxía) e dunha escola de enxeñeiros en 1986. Lannion reagrupa unha parte importante das actividades de investigación en telecomunicación en Francia.

Lannion tamén é o concello onde o cable submarino «APOLLO undersea south cable» americano chega a Francia. O sitio está considerado como de importancia estratéxica e vital para os Estados Unidos, segundo un documento secreto difundido nas revelacións de telegramas da diplomacia americana por Wikileaks. O cable submarino WASACE Norte que une Francia a Estados Unidos, que entrou en servizo en 2014 tamén sae de Lannion.

Cidades irmanadas[editar | editar a fonte]

Monumentos históricos[editar | editar a fonte]

    • Igrexa Saint-Jean-du-Baly de Lannion, cunha torre de 1519 e a bóveda da nave restarurada en 2003
    • Capela do colexio Saint-Joseph, construída de 1935 à 1938 por James Bouillé, Xavier de Langlais, Charles Kerambrun, Jules Charles Le Bozec… na filiación dos Seiz Breur
    • Igrexa de Brélévenez, cunha escaleira de 142 banzos que leva ata a parte baixa da cidade
    • Capela Saint Roch, séculos XV-XVI
    • Convento das Ursulinas
    • Mosteiro Sainte-Anne transformado parcialmente a finais de 2006 en mediateca
    • As casas con vigas de madeira vista
    • Castelo do Cruguil, século XV
    • Castelo de Kérivon
    • Pazo de Langonaval, século XV
    • Pazo de Kerprigent

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]