José Rey González

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
José Rey González, retrato en Vida Gallega, 1917.

José Rey González, nado en Bemil (Caldas de Reis) o 21 de agosto de 1874 e finado en Vigo o 21 de marzo de 1957[1], foi un mestre e poeta galego.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Exerceu como mestre en Sabarís e desde 1934 na escola Graduada do Grupo Areal de Vigo, da que foi director. Logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi suspendido de emprego e soldo, aínda que posteriormente foi reposto. Publicou varios libros de poesía e algúns dos seus poemas apareceron en Tierra Gallega. Deixou inédito un volume titulado Contando cuentos.

Foi pai de Jacobo Rey Porto.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Frangullas, 1910.
  • Lira gallega, 1911.
  • Fume de pallas, 1912.
  • Frores murchas, 1914.
  • A musa da terra, 1915
  • Latexos. Cántigas da terriña, 1925 (poemario bilingüe).

Notas[editar | editar a fonte]

  1. La Noche, 23-3-1957, p. 7

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]