Igrexa de San Nicolao de Portomarín
Igrexa de San Nicolao de Portomarín | |
---|---|
Datos xerais | |
País | España |
Tipo | Igrexa |
Localización | Portomarín |
Coordenadas | 42°48′28″N 7°36′56″O / 42.8077, -7.6155Coordenadas: 42°48′28″N 7°36′56″O / 42.8077, -7.6155 |
Culto | |
Culto | Católico |
Diocese | Diocese de Lugo |
Arquitectura | |
Construción | séculos XII-XIII |
Estilo | Románico |
[ editar datos en Wikidata ] |
A igrexa de de San Nicolao de Portomarín, denominada antigamente igrexa de San Xoán de Malta, é unha igrexa-fortaleza construída entre os séculos XII e XIII situada en Portomarín[1].
Descrición
[editar | editar a fonte]É un templo dunha única, mais esvelta nave de cinco tramos, destes, o máis próximo á cabeceira está cuberto con bóveda de crucería e o resto está cuberto con bóveda de canón apuntada. Os diversos tramos quedan separados entre si por arcos faxóns que descansan en columnas embebidas. A ábsida, semicircular, cóbrese cun cuarto de esfera, mentres que o tramo recto que a precede leva bóveda de canón.
A igrexa recibe a iluminación a través de dous rosetóns, un na fachada occidental e outro sobre o arco que da acceso a ábsida, ademais de fiestras abertas en cada un dos tramos e na ábsida.
No exterior, a igrexa destaca polo seu aspecto de fortaleza, xustificado pola situación estratéxica que ocupa ó longo do río Miño, destinada a ser castelo da Orde de San Xoán de Xerusalén, á vez que igrexa. De tal xeito, presenta unha torre de cada unha das esquinas da nave, conectados entre si polo adarve ó longo de todo o perímetro rematado en ameas, ó igual que as torres.
O edificio probablemente comezouse a finais do século XII ou nos inicios do século XIII e terminouse no primeiro cuarto do século XIII[2].
Portais
[editar | editar a fonte]O carácter sólido e severo das liñas arquitectónicas contrastan coa rica decoración dos seus tres portais: o principal na fachada occidental, os outros dous abertos cara ó norte e ó sur no cuarto tramo da nave.[2]
A Portada posúe un tímpano no que se contemplan os 24 anciáns da Apocalipse arredor do Cristo Pantocrátor. Na porta que da ó norte podemos ver no tímpano a Anunciación e ademais pódense ver figuras de sereas, seres con corpo de ave e cabeza humana. Na porta sur aparecen tres figuras humanas, o bispo San Nicolao e dous homes que suxeitan o báculo e o libro[1].
Traslado
[editar | editar a fonte]O templo, xunto coa portada románica da igrexa de San Pedro, trasladouse ao crearse no cumio do monte do Cristo o novo poboado de Portomarín en 1962 por mor da construción do encoro de Belesar.[1]
Galería de imaxes
[editar | editar a fonte]- Artigo principal: Galería de imaxes da igrexa de San Nicolao de Portomarín.
-
Fachada da igrexa de San Nicolao.
-
Portada do templo.
-
Tímpano na porta sur da igrexa.
-
Tímpano na porta norte.
-
Interior do templo.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ 1,0 1,1 1,2 Iglesia fortaleza de San Nicolás de Portomarín Arquivado 04 de marzo de 2016 en Wayback Machine., na web Vive la Naturaleza.com (en castelán).
- ↑ 2,0 2,1 Iglesia de San Juan o de San Nicolás de Portomarín. Centro Virtual Cervantes (en castelán).
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]![]() |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Igrexa de San Nicolao de Portomarín ![]() |
Outros artigos
[editar | editar a fonte]Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Igrexa-fortaleza de San Nicolás na páxina web colaborativa Patrimonio Galego.
- Portomarín: Iglesia de San Juan o de San Nicolás, Centro Virtual Cervantes (en castelán).
- Iglesia de San Nicolás, no blog de Cidre Portomarín (en castelán).