Gobernadores do Milanesado

Península itálica.O Milanesado, en cor clara

Despois da morte sen herdeiros de Francisco II Sforza, en 1535, o emperador Carlos V e o rei Francisco I de Francia enfrontáronse na guerra italiana de 1536-1538 polo control do Milanesado, estado feudatario do Sacro Imperio Romano Xermánico, até entón en poder das familias Visconti e Sforza.

En 1538, con Milán ocupado polas forzas imperiais, ambos os contendentes asinaron a tregua de Niza. A partir deste momento Milán quedaría en poder de España, até 1706, cando Filipe V o perdeu en favor do Sacro Imperio durante a guerra de sucesión española.

A diferenza doutros territorios da Monarquía Hispánica, o Estado de Milán, ao igual que os Países Baixos, estivo administrado por un gobernador que á súa vez era capitán xeneral. Este cargo tiña as mesmas atribucións que as de vicerrei, pero a súa titulación non foi esta, dado que historicamente Milán e os Países Baixos nunca foran reinos, como Sicilia, Nápoles ou Sardeña, senón ducados.

A continuación dáse unha lista das personalidades que gobernaron o ducado:

Gobernadores de Milán

Período español

Inicio do mandato	Gobernador	Notas
Novembro de 1535	Antonio de Leyva, príncipe de Áscoli	Morreu en campaña durante o seu mandato.
Setembro de 1536	Marino Caracciolo, cardeal	Morreu no cargo.
Febreiro de 1538	Alonso de Ávalos, marqués do Vasto	Morreu no cargo.	Desde 1540 é duque Filipe II.
Abril de 1546	Álvaro de Luna, castelán de Milán	Interino.
Outubro de 1546	Ferrante Gonzaga, príncipe de Molfetta
Xuño de 1555	Fernando Álvarez de Toledo, duque de Alba
Decembro de 1556	Cristoforo Madruzzo, cardeal e bispo de Trento
Agosto de 1557	Juan de Figueroa	Interino.
Xullo de 1558	Gonzalo Fernández de Córdoba, duque de Sessa	En 1559 Francia renunciou ao ducado mediante a Paz de Cateau-Cambrésis.
Febreiro de 1560	Francisco Fernando de Ávalos, marqués de Pescara
Marzo de 1563	Gonzalo Fernández de Córdoba, duque de Sessa	2ª vez.
Abril de 1564	Gabriel de la Cueva y Girón, duque de Alburquerque	Morreu no cargo.
Agosto de 1571	Alonso Pimentel, do Consello Secreto	Interino.
Setembro de 1571	Álvaro de Sande, marqués de Piovera	Interino.
Abril de 1572	Luís de Zúñiga y Requesens	Pasou a gobernador dos Países Baixos.
Setembro de 1573	Antonio de Zúñiga y Sotomayor, marqués de Ayamonte	.
Xullo de 1580	Sancho de Guevara y Padilla, do Consello Secreto
Marzo de 1583	Carlos de Aragón y Tagliavia, duque de Terranova
Decembro de 1592	Juan Fernández de Velasco y Tovar, duque de Frías	1ª vez.
Marzo de 1595	Pedro de Padilla, castelán de Milán	Interino en ausencia do anterior.
Novembro de 1595	Juan Fernández de Velasco y Tovar, duque de Frías	2ª vez.	Desde 1598 é duque Filipe III.
Outubro de 1600	Pedro Enríquez de Acevedo, conde de Fuentes	Morreu no cargo.
Xullo de 1610	Diego de Portugal, conde de Gelves	Interino.
Decembro de 1610	Juan Fernández de Velasco y Tovar, duque de Frías	3ª vez.
Xullo de 1612	Juan de Mendoza y Velasco, marqués de La Hinojosa
Agosto de 1614	Sancho de Luna y Rojas	Interino en ausencia do anterior.
Novembro de 1614	Juan de Mendoza y Velasco, marqués de Hinojosa
Xaneiro de 1616	Pedro Álvarez de Toledo y Colonna, duque de Fernandina
Agosto de 1618	Gomes Suárez de Figueroa y Córdoba, duque de Feria	1ª vez.	Desde 1621 é duque Filipe IV.
Maio de 1626	Gonzalo Fernández de Córdoba, príncipe de Maratra
Agosto de 1629	Ambrosio Spinola, marqués de los Balbases	Morreu no cargo.
Decembro de 1630	Álvaro de Bazán y Benavides, marqués de Santa Cruz
Marzo de 1631	Gomes IV Suárez de Figueroa y Córdoba, duque de Feria	2ª vez.
Maio de 1633	Fernando de Austria, cardeal e infante de España
Xullo de 1634	Gil de Albornoz, cardeal e arcebispo de Tarento
Novembro de 1635	Diego Mexía Felípez de Guzmán, marqués de Leganés	1ª vez.
Abril de 1636	Fernando Afán de Ribera, duque de Alcalá
Xuño de 1636	Diego Mexía Felípez de Guzmán, marqués de Leganés	2ª vez.
Febreiro de 1641	Juan Velasco de la Cueva, conde de Siruela
Agosto de 1643	Antonio Sancho Dávila de Toledo, marqués de Velada
Febreiro de 1646	Bernardino Fernández de Velasco y Tovar, duque de Frías	Fillo de Juan Fdez. de Velasco, gobernador en 1592.
Novembro de 1647	Íñigo Melchor Fernández de Velasco, conde de Haro	Fillo do anterior, substituíuno durante a súa enfermidade.
Xuño de 1648	Luís de Benavides Carrillo, marqués de Caracena
Abril de 1656	Teodoro Trivulzio, cardeal	Morreu no cargo.
Setembro de 1656	Alonso Pérez de Vivero y Menchaca, conde de Fuensaldaña
Maio de 1660	Francesco Gaetano, duque de Sermoneta
Xuño de 1662	Luís de Guzmán Ponce de León, conde de Villaverde	Neto de Pedro de Toledo, gob. en 1616.	Desde 1665 é duque Carlos II.
Abril de 1668	Pablo Spínola Doria, marqués de los Balbases	1ª vez. Neto de Ambrosio Spínola, gobernador en 1629.
Setembro de 1668	Francisco de Orozco, marqués de Olías y de Mortara
Marzo de 1669	Pablo Spínola Doria, marqués de los Balbases	2ª vez.
Maio de 1670	Gaspar Téllez-Girón y Sandoval, duque de Osuna
Xullo de 1674	Claude Lamoral, príncipe de Ligne
Novembro de 1678	Xoán Tomé Enríquez de Cabrera, conde de Melgar
Abril de 1686	Antonio de Velasco y Ayala, conde de Fuensalida
Maio de 1691	Diego Felípez de Guzmán, marqués de Leganés	Neto de Diego Felípez, gobernador en 1636.
Maio de 1698	Carlos Henrique de Lorena, príncipe de Vaudemont		Desde 1700 é duque Filipe V.

En setembro de 1706 Uxío de Savoia conquistou militarmente o ducado de Milán para o Sacro Imperio Romano Xermánico durante a Guerra de Sucesión Española, comezando así o período de goberno austríaco.

Período austríaco

Inicio do mandato	Gobernador	Notas
Setembro de 1706	Uxío de Savoia	O goberno español trasládase a Cremona.	Duque Carlos de Austria.
Abril de 1707	Piero Visconti (poder civil) Annibale Visconti (mando militar)	Irmáns. Rexeron en ausencia do anterior. En 1714 fírmase o tratado de Rastatt, polo que España recoñece a soberanía austríaca de Milán.
Xaneiro de 1717	Maximilian Karl zu Löwenstein-Wertheim-Rochefort	Morreu no cargo.
Xaneiro de 1719	Girolamo di Colloredo-Mels und Wallsee
Decembro de 1725	Wirich Philipp von Daun
Outubro de 1733	Ocupación franco-piemontesa. Carlos Manuel III de Sardeña ocupou militarmente o ducado durante a guerra de sucesión polaca. En 1734 nomeou unha xunta de rexencia.
Decembro de 1736	Otto Ferdinand, conde de Abensberg-Traun	Milán únese con Mantua formando a Lombardía austríaca.	Desde 1741 é duquesa María Tareixa de Austria.
Agosto de 1743	Johann Georg Christian von Lobkowitz
Marzo de 1745	Gian Luca Pallavicini	Ministro plenipotenciario e comandante xeral.
Decembro de 1745	Ocupación española. Filipe I de Parma ocupou militarmente o ducado, conferindo o seu goberno aos comandantes militares Juan Gregorio Muniain e José de la Torre.
Agosto de 1746	Gian Luca Pallavicini
Setembro de 1747	Ferdinand Bonaventura von Harrach
Setembro de 1750	Gian Luca Pallavicini
Xaneiro de 1754	Leopoldo de Habsburgo-Lorena	Gobernador titular. Menor de idade.
	* Francisco III de Este	Nombrado Serenissimo Amministratore durante a minoría do anterior.
	* * Beltramo Cristiani	Ministro plenipotenciario do anterior, gobernador de facto. Morreu no cargo.
Xullo de 1758	* * Karl Joseph von Firmian	Plenipotenciario de Francisco de Este, gobernador de facto.
Outubro de 1771	Fernando de Habsburgo-Este	Gobernador titular. Firmian foi confirmado no seu posto.
Xuño de 1782	* Johann Joseph Wilczek	Plenipotenciario do anterior, gobernador de facto.

En maio de 1796 as tropas de Napoleón Bonaparte conquistaron militarmente o ducado, decretando o final do sistema feudal en Milán e instaurando en novembro a República Transpadana que, no ano seguinte se uniu coa República Cispadana para formaren a República Cisalpina.