Fernando de Acuña

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Fernando de Acuña
Nacementoséculo XIVxuliano
Falecemento1495
NacionalidadeEspaña
Ocupaciónpolítico
editar datos en Wikidata ]

Fernando de Acuña y de Herrera, falecido en Sicilia en 1495, foi o primeiro gobernador e xustiza maior do reino de Galicia entre 1480 e 1484, nomeado polos reis Católicos co obxectivo de pacificar un reino conflitivo e permanentemente en pé de guerra. A súa decisión máis discutida e aínda hoxe non aclarada foi a de executar o mariscal Pardo de Cela en 1483.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo segundo de Pedro de Acuña, I Conde de Buendía (desde 1475), señor da Vila de Dueñas, e Garda Maior do rei Xoán II; e de Inés de Herrera, o seu tío foi Alonso Carrillo (1410-1482), Arcebispo de Toledo. Distinguiuse en accións militares ao servizo dos monarcas casteláns e chegou a Garda Maior e Gran Privado dos Reis Católicos.

Por Real Cédula do 3 de agosto de 1480, os Reis nomean a Fernando de Acuña e a Garci López de Chinchilla «nuestros jueces en todo el dicho reyno de Galicia, en quanto nuestra merced e voluntad fuere», con atribucións amplas esencialmente xudiciais, pero tamén de goberno por canto tiña a autoridade propia dun período de excepción[1]. O cabido de Santiago, nun acordo do 12 de marzo de 1481, cualifica a Fernando de Acuña de visorey.

A política dos reis foi a de levar toda a nobreza autóctona á corte e substituíla por nobres do resto da Coroa de Castela.

Don Fernando por la gracia de Dios... A vos don Fernando de Acuña, mi gobernador e justicia mayor en el reino de Galicia, e a bos, el licenciado García López de Chinchilla, ambos del mi consejo, e mis juezes e corregidores en el dicho reino:
vien sabedes e como yo enbié mandar al conde de Monterrey, e al conde de Altamira, e a Diego dAndrade, e a don Fernando de Castro, e a Pedro de Bolaño, e a otros algunos cavalleros e otras personas del dicho mi reino de Galizia, que se saliesen del dicho reino e se viniesen para mi, donde quiera que yo estuviese, so ciertas penas en mis cartas e mandamientos contenidas, algunos de los cuales no an salido ni venido a mi, e porque todabía cumple a my servicio que salgan e vengan, yo vos mando que, si cuando vosotros fuéredes en el dicho reino de Galizia no fueren salidos, les agáis salir y benir para mi, y les no consintáis entrar ni estar en el dicho reino sin mi licencia y especial mandado, e si lo así no ficieren e cumplieren procedáis contra ellos e contra sus vienes a las penas contenidas en las dichas mis cartas.[Cómpre referencia]

Para facer cumprir as ordes Acuña veu a Galicia en 1480 con 300 soldados comandados por Luis de Mudarra, con eles e coa axuda das irmandades derrubou moitos castelos (entre eles os de Tebra, Amarante, A Barreira, ou Tenorio... chegando algunhas fontes a citar até cincuenta) e someteu a nobreza local.

Casou por indicación da raíña con María Dávila (que trala morte de Acuña fundou o mosteiro das "Gordillas" en Ávila). En 1489 foi enviado como vicerrei ao reino de Sicilia, onde morreu en 1495, sendo enterrado na catedral de Catania.

Familia[editar | editar a fonte]

A súa irmá María de Acuña casou o 14 de abril de 1456 con Xoán de Viveiro, I Viceconde de Altamira (título outorgado en 1467 polo rei Henrique IV de Castela). Foi señor de Viveiro até que o desposuíu Henrique IV, o 15 de xuño de 1465, por real sentenza firmada en Zamora. Pedro Pardo de Cela será seu sucesor a partir do 27 de xullo. Foi Contador de Henrique IV, Comendador Maior e Señor de Cabezón (Valladolid).

O seu irmán Alonso Carrillo foi bispo de Pamplona.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Laura Fernández Vega, La Real Audiencia de Galicia como órgano de gobierno durante el Antiguo Régimen, 1480-1808, Vol II, A Coruña, 1983, páx. 72.


Predecesor:
Novo titulo
 Gobernador e Capitán Xeneral do Reino de Galicia 
1480- 1484
Sucesor:
Diego López de Haro