Explorer 14

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Explorer 14
Explorer 14 mock-up.jpg
Maqueta do Explorer 14.
Tipo Científico
Organización NASA
Destino actual Reentrado na atmosfera.[1]
Data de lanzamento 2 de outubro de 1962, 22:11 GMT[1][2][3][4]
Foguete portador Delta A[2][5]
Sitio de lanzamento Cabo Cañaveral[2]
Obxectivo da misión Estudo dos raios cósmicos, o vento solar e o campo magnético terrestre e interplanetario.[2]
Decaemento 28 de maio de 1988[1]
NSSDC ID 1962-051A
Masa 40 kg[6]

Explorer 14, tamén denominado EPE-B, foi un satélite artificial estadounidense lanzado o 2 de outubro de 1962 mediante un foguete Delta A desde Cabo Cañaveral.[2][5][7]

Características[editar | editar a fonte]

Explorer 14 foi o segundo membro do modelo de satélites EPE (Energetic Particles Explorer). Estaba adicado a facer observacións dos raios cósmicos, o vento solar e o campo magnético terrestre e interplanetario.[6][5][2]

O satélite usaba un telémetro de 16 canais con multiplexación por división de tempo cunha velocidade de mostreo de 0,324 s. Oito dos canais usábanse para procesar información de xeito dixital, e os outros oito para facelo analoxicamente. Explorer 14 estabilizábase mediante xiro, usando un sensor solar para medir a velocidade de rotación e a fase. O satélite funcionou sen problemas excepto no período do 10 ao 24 de xaneiro de 1963 e despois do 11 de agosto dese mesmo ano debido a un problema co codificador de datos, que provou a finalización da recollida de datos usables. Obtivéronse datos útiles durante o 85% da vida do satélite. A velocidade de xiro inicial tras o lanzamento foi de 10 r.p.m., disminuindo ata 1 r.p.m. o 8 de xullo de 1963.[5][2][8]

Explorer 14 foi inxectado nunha órbita inicial de 98.533 km de apoxeo e 281 km de perixeo, cunha inclinación orbital de 32,95 graos e un período de 2185 minutos. Reentrou na atmosfera o 28 de maio de 1988.[6][3][1]

Instrumentos[editar | editar a fonte]

Explorer 14 levaba os seguintes instrumentos a bordo:

  • Analizador de protóns.
  • Magnetómetros de porta de fluxo.
  • Trampa para partículas ionizadas.
  • Detector de raios cósmicos.
  • Sensor de aspecto solar.
  • Experimento de temporización electrolítica.
  • Experimento de dano a células solares.
  • Detector de centeleo de protóns-electróns.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 "EXPLORER 14 (SERB 53A)" (en inglés). Real Time Satellite Tracking. 2011. http://www.n2yo.com/satellite/?s=432. Consultado o 29 de decembro de 2012. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 "Explorer 14" (en inglés). 14 de maio de 2012. http://nssdc.gsfc.nasa.gov/nmc/spacecraftDisplay.do?id=1962-051A. Consultado o 29 de decembro de 2012. 
  3. 3,0 3,1 (PDF) Letter dated 7 December 1962 from the Permanent Representative of the United States of America addressed to the Acting Secretary-General. 11 de decembro de 1962. pp. 2. http://www.unoosa.org/oosa/download.do?file_uid=1090. 
  4. "Explorer 14 / EPE B" (en inglés). 2010. http://claudelafleur.qc.ca/Spacecrafts-1962.html#Explorer-14. Consultado o 29 de decembro de 2012. 
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 "Explorer: EPE A, B, C, D (S 3)" (en inglés). Gunter's Space Page. 2011. http://space.skyrocket.de/doc_sdat/explorer_epe.htm. Consultado o 29 de decembro de 2012. 
  6. 6,0 6,1 6,2 "EPE" (en inglés). 2011. http://www.astronautix.com/craft/epe.htm. Consultado o 29 de decembro de 2012. 
  7. "Explorer 14 Satellite Does Its Job Well". Lakeland Ledger: 14. 10 de outubro de 1962. http://news.google.com/newspapers?nid=1346&dat=19621010&id=l7tNAAAAIBAJ&sjid=3Q4EAAAAIBAJ&pg=6951,1161000. 
  8. "EXPLORER 14 SILENT" (PDF). FLIGHT International: 701. 24 de outubro de 1963. http://www.flightglobal.com/pdfarchive/view/1963/1963%20-%201894.html. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Explorer 14

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]