Estilóbata

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Estereóbata do templo de Segesta. O grao superior é a estilóbata.

A estilóbata (do grego antigo στυλοβάτης, stylobátes, que significa base sobre a que se apoian as columnas)[1] é, en arquitectura, o último chanzo da base elevada que sustenta un templo grego.

Xunto cos outros dous chanzos forma o que se coñece como estereóbata, aínda que algúns textos prefiren o termo crepidoma para referirse ó conxunto da base elevada, e reservar o termo estereóbata para designar ós dous primeiros chanzos.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Lajo (1990), p. 75

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Lajo, Rosina (1990). Léxico de arte. Madrid: Akal. ISBN 84-7600-493-1. 
  • Marín Sánchez, Rafael (2000). La construcción griega y romana. Valencia: Univ. Politécnica. ISBN 84-7721-857-9.