Convento de Santo Agostiño de Pontedeume

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á busca
Convento de Santo Agostiño de Pontedeume
Pontedeume.Galiza.041.jpg
Fachada do convento.
Datos xerais
País España
Rexión Galicia
Localización Pontedeume
Coordenadas 43°24′22.5″N 8°10′11″O / 43.406250, -8.16972Coordenadas: 43°24′22.5″N 8°10′11″O / 43.406250, -8.16972
Arquitectura
Construción 1538
Fundador Fernando de Andrade
Estilo Barroco
Medidas 34x14 m.
Santo Agostiño de Pontedeume en Galicia
Santo Agostiño de Pontedeume
Santo Agostiño de Pontedeume
editar datos en Wikidata ]

O Convento de Santo Agostiño é un edificio de Pontedeume, construído inicialmente para albergar unha comunidade de frades agostiños que o habitaron durante case tres séculos: desde a súa fundación en 1538 polo conde Fernando de Andrade ata a exclaustración de 1835. Na actualidade alberga a Casa da Cultura de Pontedeume.

Historia[editar | editar a fonte]

Mediante escritura redactada en Pontedeume o 24 de setembro de 1538, o conde de Andrade e Vilalba, don Fernando, comprométese a construír o edificio e a igrexa dun convento nunha horta con casa e valado da súa propiedade, extramuros da vila de Pontedeume. Ademais dótaa con 30.000 marabedís procedentes inicialmente das rendas que o conde posúe nas parroquias de San Pedro de Vilar, Santa María de Centroña e San Martiño de Porto. A Orde de Santo Agostiño comprométese a mandar oito frades, dos cales seis serían cregos, e un prior para residiren no convento. As condicións son aceptadas pola Orde o 5 de decembro de 1538. Finalmente, a requirimento do conde de Andrade, a Orde de Santo Agostiño confirma e aproba as escrituras de fundación e dotación, na vila de Dueñas o 30 de abril de 1540. Cando pouco despois morre o conde estaba sen rematar o edificio, polo cal deixa no seu testamento 200 ducados para finaliza-las obras.

Logo da exclaustración de 1835, foi cedido en 1842 para escola de nenas, cuartel e cárcere. En 1848 foron poxados o edificio e a horta que pasaron a mans privadas. O concello recupera a propiedade da horta mediante compra en 1864, destinándoa a espazo público co nome de Alameda de Raxoi, lugar de celebración durante moitos anos de feiras e, ata hai moi pouco, das verbenas das Festas das Peras. En 1867 a igrexa do convento, que non fora poxada, foi derrubada para a apertura da Avenida de Raxoi, agás unha capela que se trasladou pedra a pedra ó novo cemiterio municipal no barrio de Porto. Finalmente na década dos oitenta do século XX o edificio do convento recupera o carácter público ao ser adquirido polo concello para instalar nel a Casa da Cultura do concello.

Descrición[editar | editar a fonte]

O edificio, de planta rectangular con dous andares, está situado na Praza do Convento. A fachada barroca é da segunda metade do século XVIII. Nela destaca a porta de entrada, cuberta cunha bóveda de crucería. Na fachada posterior son salientábeis os arcos de medio punto da planta baixa e as escaleiras de acceso á primeira planta. A escaleira remata nun balcón corrido con peitoril de pedra, desde o que se aprecia a zona axardinada do recinto na que se expoñen as esculturas do oso e o xabaril, símbolos da casa de Andrade, que se achaban na entrada da ponte do Eume, e a de Afonso X, situada na praza do Convento ata a última remodelación desta.

O interior foi rehabilitado para a Casa da Cultura, destacando unha sala de exposicións na planta baixa e un salón de actos no primeiro andar.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]