Cefepime

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Cefepime
Cefepime.svg
Identificadores
Aviso médico.
Advertencia: A Wikipedia non dá consellos médicos.
Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico.

Cefepime é un antibiótico beta-lactámico pertencente á cuarta xeración de cefalosporinas. Foi comercializada baixo o nome de Maxipime.

Espectro de acción[editar | editar a fonte]

Cefepime posúe un amplo espectro de actividade, que abrangue[1]:

Bacterias grampositivas

Bacterias gramnegativas

Indicacións clínicas[editar | editar a fonte]

En España, a Axencia Española de Medicamentos aprobou as seguintes indicacións: infección respiratoria, infección de pel e partes brandas, infección urinaria, infección abdominal, infección xinecolóxica, meninxite bacteriana e neutropenia febril.

Dosificación[editar | editar a fonte]

Unicamente existe formulación inxectable. A dose oscila entre 1 e 2 gramos cada 8 ou 12 horas. Debe ser axustada en poboación pediátrica e en insuficiencia renal (filtrado menor de 30)[2]. .

Embarazo e lactancia[editar | editar a fonte]

Cefepime non mostrou danos en modelos animais, pero non existen estudos controlados durante o embarazo (pertence por tanto á categoría B da FDA). Excrétase en pequenas cantidades no leite materno polo que se aconsella precaución no seu emprego[3].

Efectos secundarios[editar | editar a fonte]

Ademais dos efectos secundarios habituais das cefalosporinas, destaca certa toxicidade neurolóxica (encefalopatía, confusión, mioclonías, convulsións), especialmente en pacientes con insuficiencia renal cando se empregan altas doses.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Ficha técnica de cefepime da AEMPS" (PDF) (en Castelán). Arquivado dende o orixinal (PDF) o 22 de setembro de 2018. Consultado o 22 setembro 2018. 
  2. Josep Mensa Pueyo (2015). Guía de terapéutica antimicrobiana (en castelán). ISBN 9788488825155. 
  3. "Ficha técnica de cefepime da FDA" (PDF) (en inglés). Consultado o 22 setembro 2018.