Bechamel

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Prato de lasaña gratinado con bechamel.

O bechamel (pronunciado [ be.ʃaˈmɛl ], bexamel) é un mollo branco que se elabora mesturando fariña e manteiga en leite quente até espesar, ao que se lle pode engadir noz moscada ou outros condimentos[1]. O mollo bechamel emprégase coma salsa básica e é un dos mollos máis populares da cociña francesa. Dende finais do século XX popularizouse por todo o mundo, sendo tamén introducido na cociña galega en pratos importados como a lasaña, os canelóns, as croquetas e coma acompañamento doutras preparacións de verduras (coma coliflor ou brócoli) e incluso marisco (coma mexillóns ou vieiras). Ademais de preparase na casa, pode atoparse envasado (xeralmente en tetrabrick) e pronto para ser empregado, na zona de refrixerados de tendas de alimentación.

Historia[editar | editar a fonte]

A primeira receita coñecida, aínda que era bastante diferente do actual bechamel, apareceu descrita no libro de cociña titulado Le Cuisinier Français, publicado en 1651 polo cociñeiro François Pierre de La Varenne (1615-1678), xefe de cociña de Nicolas Chalon du Blé, marqués de Uxelles (1615-1678). Porén a denominación procede do marqués Louis de Béchameil (1630-1703), marqués de Nointel (Francia), a quen se lle dedicou esta salsa[2], aínda que se considera que procede dunha receita máis antiga (probabelmente dun mollo a base de crema de leite típico da Toscana.[3]), levada a Francia polos cociñeiros de Catarina de Médici. A receita ten cambiando ao longo dos últimos cen anos. Nas receitas de hai varios séculos dende o XVIII mencionábase o seu uso coma mollo de base para elaborar unha salsa Mornay. Nalgunhas empregábanse queixos do tipo roquefort, stilton, queixo gorgonzola, fourme d'Ambert, Bleu d'Auvergne, etc.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Definición en galego en Dicionario de alimentación e restauración, VV.AA. (2012) Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega
  2. Explicación da etimoloxía da palabra en Buscatermos da Universidade de Santiago de Compostela.
  3. Auguste Escoffier, The Complete Guide to the Art of Modern Cookery. Wiley, Nova York, 1979.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]