Antonio Blanco Freijeiro

Antonio Blanco Freijeiro
Biografía
Nacemento	6 de setembro de 1923 ; Marín
Morte	6 de xaneiro de 1991 (67 anos); Las Rozas de Madrid
Lugar de sepultura	Marín
Académico da Real Academia da Historia
	6 de febreiro de 1976 – 6 de xaneiro de 1991 ; ← Carlos Ignacio Martínez de Campos y Serrano (en) – Faustino Menéndez-Pidal de Navascués →
Director Academia Española de Bellas Artes de Roma (en)
	setembro de 1967 – febreiro de 1969
Profesor catedrático
	24 de marzo de 1959 – 1969
Catedrático
Datos persoais
Educación	Universidade Complutense de Madrid - doutoramento (–1947); Universidade de Oxford (1947–1949); Universidade de Santiago de Compostela
Director de tese	Antonio García Bellido
Actividade
Ocupación	antropólogo, tradutor, arqueólogo, historiador, profesor universitario
Empregador	Universidade de Sevilla, decano asociado (1966–1974) ; Universidade de Sevilla, profesor universitario (1959–1961) ; Universidade Complutense de Madrid, docente (1949–1959)
Membro de	Real Academia da Historia (1976–1991); Academia Española de Bellas Artes de Roma (en) (1967–1969); Real Academia de Belas Artes de Santa Isabel de Hungría (1963–); Real Academia Galega (membro correspondente)
Profesores	Antonio García Bellido e Francisco Javier Sánchez Cantón
Obra
Doutorando	Ramón Corzo Sánchez
Familia
Fillos	Mercedes Blanco Morel
Pai	Antonio Blanco Porto
Premios
	(1983) Premio de tradución Fray Luis de León ;

Antonio Blanco Freijeiro, nado en Marín o 6 de setembro de 1923 e finado en Madrid o 6 de xaneiro de 1991, foi un arqueólogo e numismático galego.

Traxectoria

Fillo de Antonio Blanco Porto. Estudou filosofía e letras na Universidade de Santiago de Compostela e despois en Madrid, onde tamén se licenciou en filoloxía clásica. Especializouse en arqueoloxía clásica con Antonio García Bellido, e completou a súa formación nas universidades de Oxford e Heidelberg. Traballou no Consello Superior de Investigacións Científicas (CSIC) e foi catedrático de arqueoloxía, epigrafía e numismática na Universidade de Sevilla e de arqueoloxía na Universidade Complutense de Madrid. Dirixiu as escavacións de Ceal e La Guardia (Xaén). Colaborou na prensa especializada e en Cuadernos de Estudios Gallegos. Foi membro da Real Academia da Historia e da Real Academia de Belas Artes de San Fernando. En 1983 obtivo o Premio Nacional Fray Luis de León de Linguas Xermánicas pola súa tradución de Historia de la Edad de Piedra (1982), de H. Müller-Karpe. Logo de padecer algúns problemas cardíacos, finou repentinamente na madrugada do 6 de xaneiro de 1991,^[1] sendo soterrado no panteón familiar de Marín.

Excavaciones en el Cerro Salomón, 1970.
Cerámica ibérica de Andalucia y Levante, 1976, Cuadernos del seminario de estudios cerámicos de Sargadelos 14.
Historia de Sevilla: la ciudad antigua, de la prehistoria a los visigodos, 1984.

Casou con Pilar López-Brea Osorio e foi pai de Mercedes Blanco López-Brea de Morel.

Juan Manuel Abascal Antonio Blanco Freijeiro. Bibliografía completa El Anaquel de Spantamicus.
"Los guerreros de Riace", artigo de A. Blanco en Revista de Arqueología.