Anne Hutchinson

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Anne Hutchinson
Anne Hutchinson on Trial.jpg
Nome completoAnne Marbury
Nacemento1591
 Alford
Falecemento1643
 Novos Países Baixos
NacionalidadeReino de Inglaterra
RelixiónCalvinismo
Alma máterEnsino doméstico
Ocupaciónobstetricia e teólogo
PaiFrancis Marbury
CónxuxeWilliam Hutchinson
FillosEdward Hutchinson, Susanna Cole e John Sanford
PremiosNational Women’s Hall of Fame e Rhode Island Heritage Hall of Fame Women inductee
editar datos en Wikidata ]

Anne Hutchinson (de solteira Anne Marbury), nada en Alford (Lincolnshire) en xullo de 1591 e finada nos Novos Países Baixos en agosto de 1643, foi unha teóloga e conselleira espiritual inglesa, recoñecida pola súa importante participación na controversia antinomista que sacudiu a nova colonia da Baía de Massachusetts entre 1636 e 1638. As súas fortes conviccións relixiosas discordaban co clero puritano establecido na área de Boston, e a súa popularidade e carisma axudaron a crear un cisma teolóxico que ameazou con destruír as comunidades relixiosas de Nova Inglaterra. Finalmente foi xulgada e condenada e desterrada da colonia con moitos dos seus seguidores.

Hutchinson é unha figura clave da historia da liberdade relixiosa nas colonias americanas e na historia das mulleres no sacerdocio, desafiando a autoridade dos sacerdotes. É honrada por Massachusetts cun monumento en que a chama "valente expoñente da liberdade civil e da tolerancia relixiosa".[1] Foi denominada a muller inglesa máis famosa da historia colonial americana.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Primeiros anos e viaxe a Norteamérica[editar | editar a fonte]

Anne Hutchinson naceu en Lincolnshire e foi bautizada o 20 de xullo de 1591. Era filla de Francis Marbury e Bridget Dryden. Anos despois coñeceu o reverendo John Cotton, quen se converteu no seu mentor. Ao abandonar Cotton Inglaterra, Anne tamén decidiu marchar. Xunto ao seu esposo William e os seus fillos abandonaron Inglaterra e establecéronse na colonia de Massachusetts Bay en 1634. En devandito lugar, Anne comezou a levar a cabo reunións semanais paira discutir sobre teoloxía e para impartir consello espiritual.[2]

Xuízo e castigo[editar | editar a fonte]

Algunhas das súas crenzas relixiosas non caeron ben entre algúns dos seus veciños puritanos. Eles crían que para gañar a salvación e a vida eterna debían levar a cabo obras de caridade na terra. Hutchinson cría que soamente a fe era suficiente.[3] Tamén cría que Deus se manifestaba ao home directamente, sen necesidade do clero. Os líderes comunitarios comezaron a ver a Hutchinson como un grave problema.

Comezou a acusar os sacerdotes locais (agás a Cotton e o cuñado do seu marido John Wheelwright) de predicar un "compromiso coas obras" en lugar dun "compromiso coa graza", e moitos sacerdotes comezaron a queixarse das súas acusacións de insolencia ademais de certas ensinanzas teolóxicas que non estaban de acordo coa teoloxía puritana ortodoxa. A situación finalmente estalou no que se coñece como a controversia antinomista, que culminou co seu xuízo e condena por herexía en 1637, xunto co seu desterro da colonia.[4] A isto seguino o xuízo pola igrexa en marzo de 1638 no que foi apartada da congregación.

Falecemento[editar | editar a fonte]

Hutchinson e moitos dos seus seguidores estableceron o asentamento de Portsmouth co apoio do fundador de Providence Plantations Roger Williams, no que se converteu na Colonia de Rhode Island e Providence Plantations. Trala morte do seu marido en 1642, a ameaza de que Massachusetts quedase con Rhode Island empuxaron a Hutchinson a moverse fóra completamente de Boston cara ás rexións neerlandesas. Cinco dos seus fillos superviventes máis vellos permaneceron en Nova Inglaterra ou en Inglaterra, mentres que ela se estableceu cos seus fillos máis novos preto dunha antiga terra coñecida como Split Rock, que logo se converteu en The Bronx en Nova York. As tensións eran fortes nese tempo cos siwanoys. En agosto de 1643, Hutchinson, seis dos seus fillos e outros propietarios foron masacrados polos siwanoys durante a guerra de Kieft. A única supervivente foi a súa filla de nove anos Susanna, que foi tomada prisioneira.[5] A súa morte foi vista polos puritanos da baía de Massachusetts como a clara evidencia do xuízo divino na terra.[6]

Perdón[editar | editar a fonte]

En 1987, o gobernador de Massachusetts Michael Dukakis absolveu a Anne Hutchinson, revogando a orde de desterro que se lle dera 350 anos antes.[7]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Orixinal: "Courageous exponent of civil liberty and religious toleration". Citado en Reed, Lawrence (27 de marzo de 2017). "Anne Hutchinson: The spirit of religious liberty". Learnliberty.org (en inglés). Consultado o 14 de maio de 2019. 
  2. "America's Christian Leaders: Anne Hutchinson". The Forerunner. 2008. Consultado o 2011. 
  3. Encyclopedia: Anne Hutchinson
  4. "Historic Overview". Hutchinson River Parkway. Consultado o 2012. 
  5. PBS God in America: Anne Hutchinson
  6. Britannica: Anne Hutchinson
  7. LaPlante, Eve (2004). American Jezebel, the Uncommon Life of Anne Hutchinson, the Woman who Defied the Puritans. San Francisco: Harper Collins. ISBN 0-06-056233-1.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Augur, Helen (1930). An American Jezebel: The Life of Anne Hutchinson. New York: Brentano's. 
  • Bryant, William Cullen; Gay, Sydney Howard (1878). A popular history of the United States 1. New York: Charles Scribner's Sons. p. 457. 
  • Curtis, Edith Roelker (1930). Anne Hutchinson: A Biography. Cambridge: Washburn & Thomas. 
  • Ditmore, Michael G. (2000). "A Prophetess in Her Own Country: an Exegesis of Anne Hutchinson's 'Immediate Revelation". William and Mary Quarterly 57 (2): 349–392. JSTOR 2674479. doi:10.2307/2674479.  The article includes an annotated transcription of Hutchinson's "Immediate Revelation."
  • Gura, Philip F. (1984). A Glimpse of Sion's Glory: Puritan Radicalism in New England, 1620–1660. Middletown, Connecticut: Wesleyan University Press. ISBN 0-8195-5095-7. 
  • Huber, Elaine C. (1985). Women and the Authority of Inspiration: A Re-examination of Two Movements from a Contemporary Feminist Perspective. Lantham, Massachusetts: University Press of America. 
  • Lang, Amy Schrager (1987). Prophetic Woman: Anne Hutchinson and the Problem of Dissent in the Literature of New England. University of California Press. ISBN 978-0-520-05598-8. 
  • Leonardo, Bianca; Rugg, Winifred K. (1995). Anne Hutchinson: Unsung Heroine of History. Tree of Life Publications. 
  • Rugg, Winnifred King (1930). Unafraid: A Life of Anne Hutchinson. Boston: Houghton Mifflin. 
  • Williams, Selma R. (1981). Divine Rebel: The Life of Anne Marbury Hutchinson. 

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]