Andrés Mellado Fernández

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Retrato publicado en 1905

Andrés Mellado Fernández, nado en Málaga en 1846 e finado en Biarritz (Francia) o 30 de agosto de 1913, foi un avogado, xornalista e político español, ministro de Instrución Pública e Belas Artes durante o reinado de Afonso XIII.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Membro do Partido Liberal-Conservador, iniciou a súa carreira política en 1881 como deputado en representación de Porto Rico, repetindo o nomeamento do escano en 1884. Desde a seguinte lexislatura e até 1899 foi deputado pola provincia de Málaga, e en 1898 foi nomeado senador por Cuba.

En 1889 foi alcalde de Madrid, e foi gobernador do Banco de España entre xuño e decembro de 1902. Durante o goberno presidido por Eugenio Montero Ríos, entre o 23 de xuño de 1903 e o 31 de outubro de 1905, foi nomeado ministro de Instrución Pública.

Como xornalista, dirixiu o periódico El Imparcial. Foi amais membro da Real Academia Española coa cadeira K dende o 5 de maio de 1912.


Predecesor:
José Abascal Carredano
 Escudo de Madrid.svg
Alcalde de Madrid
 
1889 - 1890
Sucesor:
Cayetano Sánchez Bustillo
Predecesor:
Juan de la Cierva Peñafiel
 Escudo de España 1874-1931.svg
Ministro de Instrución Pública e Belas Artes
 
1903 - 1905
Sucesor:
Vicente Santamaría de Paredes

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Cambronero, Carlos (1900). «Cosas de antaño. El ayuntamiento de Madrid». En: Rafael Álvarez Sereix (Ed.). Revista Contemporánea (Madrid) (117): 386-411. ISSN 0213-8654.
  • Urquijo y Goitia, José Ramón de (2008). Gobiernos y ministros españoles en la edad contemporánea (2ª edición). Madrid: Consejo Superior de Investigaciones Científicas. ISBN 978-84-00-08737-1.

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]