Willemita
| Willemita | |
|---|---|
| Willemite 2 variety troostite zinc orthosilicate Franklin Sussex County New Jersey 1907.jpg | |
| Fórmula química: | Zn2(SiO4) |
| Clase: | Silicato |
| Subclase: | Nesosilicato |
| Sistema cristalino: | Trigonal |
| Cor: | Branco, verdoso, amarelado, gris, pardo, azul-verde |
| Brillo: | Graxo, mate |
| Dureza: | 5'5 (escala de Mohs) |
| Fractura: | Desigual |
| Exfoliación: | Perfecta segundo (1120), imperfecta segundo (0001) |
| Raia: | Branca |
| Densidade: | 4,0 g/cm3 |
A willemita é un mineral do grupo dos silicatos de fórmula Zn2(SiO4). A súa composición química corresponde a un 72,96% de ZnO e un 27,04% de SiO2. Como impurezas máis comúns contén aluminio, ferro, manganeso e chumbo. Foi descuberto en 1830, e denominouse así na honra do rei Guillerme I dos Países Baixos (Willem I). Ocasionalmente tamén recibe o nome de belxita.
Índice |
Propiedades [editar]
A willemita pode ter diversas cores —branca, verdosa, amarelada, gris, pardo, azul-verde— e ten brillo graxo ou mate. É un mineral fluorescente e fosforescente, de color verde brillante baixo luz ultravioleta de onda curta e raios X.
Se ben é un dos poucos silicatos que pertence ao sistema cristalino trigonal, a súa rede é romboédrica.
Morfoloxía e formación [editar]
Os cristais da willemita son fibrosos, romboédricos ou tabulares. É un silicato de cinc secundario relativamente común en moitos depósitos de zinc ou chumbo-zinc que conteñen ou contiveron blenda; fórmase a partir deste último mineral pola oxidación nun ambiente silíceo. Xeralmente está asociado á pedra calcaria, aínda que tamén aparece asociado tipicamente á cincita vermella e á franklinita.
Depósitos [editar]
Son escasos os xacementos deste mineral, podéndose destacar os de Franklin (Nova Jersey), onde aparece asociado a cincita e franklinita, e os de Arizona, ambos nos Estados Unidos. En México hai depósitos en Bolaños (Jalisco) e Batopilas (Chihuahua).
