Fosforescencia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Exemplo dunha figura fosforescente.

A fosforescencia é o fenómeno no cal certas substancias teñen a propiedade de absorber enerxía e almacenala, para emitila posteriormente en forma de luz.

Descrición[editar | editar a fonte]

O mecanismo físico que rexe este comportamento é o mesmo que para a fluorescencia, no entanto a principal diferenza con esta é que hai un atraso temporal entre a absorción e a reemisión dos fotóns de enerxía. Na fosforescencia, as substancias continúan emitindo luz durante un tempo moito máis prolongado, aínda despois do corte do estímulo que a provoca, xa que a enerxía absorbida libérase lenta (ata moitas horas despois) e continuamente.

Aplicacións[editar | editar a fonte]

Este fenómeno é aproveitado en aplicacións talles como a pintura das agullas dos reloxos ou en determinados xoguetes que se iluminan na escuridade.

Minerais fosforescentes[editar | editar a fonte]

Igual que no caso da fluorescencia existen certos minerais que tamén teñen propiedades fosforescentes. Estes son minerais moi estraños e escasos, e que ademais de fosforescencia teñen tamén fluorescencia. A súa luminiscencia vén dada, en xeral, pola presenza de ións de elementos das terras raras na súa estrutura. Cabe destacar, por exemplo, a willemita, cuxa fosforescencia é verde e vén dada pola presenza de arsénico na súa estrutura. A presenza do arsénico é moi pequena e iso fai que se considere como unha impureza. Con todo, non todas as willemitas teñen fosforescencia, pois segundo a súa zona de formación, se esta non é rica en arsénico non contería este elemento como impureza e non posuiría fosforescencia.