Teodomiro dos Ostrogodos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
(Redirixido desde "Teodomiro (rei ostrogodo)")

Teodomiro foi o primeiro rei ostrogodo da dinastía dos Amalos.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Gobernaba conxuntamente cos seus dous irmáns, Valamiro e Videmiro, e era vasalo de Atila. Participou na batalla dos Campos Cataláunicos, que enfrontou a unha coalición de romanos, comandados polo xeneral Flavio Aecio, visigodos, dirixidos por Teodorico I, e outros pobos xermánicos como xépidos, alanos e francos contra os hunos e os seus vasalos. Nesta batalla lograron acabar coa imbatibilidade de Atila, e algúns dos seus vasalos, como os ostrogodos, decidiron rebelarse. Tras a morte de Atila, Teodomiro mantivo a rebelión, conseguindo definitivamente a vitoria sobre os hunos na Batalla de Nedao, durante o inverno de 454. Entón dirixiuse á cidade serbia de Naissus, onde fundou un rico pero inseguro reino no que era a provincia romana de Panonia, que gobernou cos seus dous irmáns.

Tras a guerra contra hérulos, xépidos e esciros polo control da Panonia, Videmiro dirixiuse cunha porción dos ostrogodos cara a Italia, en 473. Alí, o emperador Glicerio aconselloulle dirixirse cara á Galia xunto cos seus parentes os visigodos. Desde entón, Teodomiro, que era o maior dos irmáns, quedou como único rei dos ostrogodos da Panonia.

Casou con Erelieva, con quen tivo dous fillos: Teodorico e Amalafrida. Cando Teodomiro morreu en 474, o seu fillo Teodorico sucedeuno como rei.