Samadhi

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.


Samadhi (sánskrito: समाधि) nas escolas hinduísta, budista, xainita e Sikh, é un alto estado de concentración na meditación, ou dhyāna. Na tradición do ioga, é o oitavo e último estadio mencionado nos Yoga Sūtras de Patañjali.

Ten sido descrito coma un estado de conciencia adual no que a conciencia do suxeito que experimenta se funde coa do obxecto observado[1], e no que a mente torna acougada, centrada ou concentrada[2], mentras a persoa permañece consciente.

En budismo tamén se pode referir a un estado no que a mente permañece en estado de calma mais non se funde co obxecto de atención, permitindo deste xeito a observación deste e así mellorar o grao de apercepción do fluxo cambiante da experiencia[3].

Conceptos análogos[editar | editar a fonte]

Dacordo co libro "God Speaks" escrito por Meher Baba, os termos Sufi fana-fillah e baqa-billah son análogos a nirvikalpa samadhi e sahajā samādhi respectivamente[4].

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Diener Michael S. ,Erhard Franz-Karl and Fischer-Schreiber Ingrid, The Shambhala Dictionary of Buddhism and Zen, ISBN 0-87773-520-4
  2. Dictionary.com (liga directamente coa definición de samadhi do diccionario (en inglés))
  3. Richard Shankman, The Experience of Samadhi - an in depth Exploration of Buddhist Meditation, Shambala publications 2008
  4. "God Speaks" por Meher Baba, Dodd Meade, 1955, 2nd ed. p.316