Sufismo

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.

O sufismo ou taṣawwuf (árabe, تصوّف) é definido polo seus seguidores como a dimensión mística e interior do islam.[1][2][3] Un practicante desta tradición acostuma chamarse ṣūfī (صُوفِيّ) ou derviche.

Historia e características[editar | editar a fonte]

Os estudos clásicos sufís definiron o sufismo como "unha ciencia cuxo obxectivo é reparar o corazón e afastalo de todo o que non sexa Deus."[4] Ou ben, en palabras do mestre sufí darqawi Ahmad ibn Ajiba, "unha ciencia a través da cal se pode coñecer como introducirse na divina presenza, purificar o propio interior da sucidade, e embelecelo con diversas características loables."[5]

Os sufís clásicos foron caracterizados polo seu apego ao dhikr (unha práctica que consiste en repetir os nomes de Deus) e o ascetismo. O sufismo gañou adeptos entre moitos musulmáns como reacción ao comportamento mundano do primeiro Califato Omeia (661-750 d.C.[6]). Os sufís abarcaron varios continentes e culturas ao longo dun milenio, expresándose primeiro en árabe, logo en persa, turco e unha ducia de linguas máis.[7] Os "mandatos" (ṭuruq), que proveñen da doutrina suní ou chií ou de ámbalas dúas mesturadas [8], calcan moitos dos preceptos orixinais do profeta islámico Mahoma a través do seu curmán ‘Alī, coa notable excepción do Naqshbandi, quen traza a súa orixe a través do primeiro califa, Abu Bakr.[9] Outras escolas de sufismo exclusivas descríbense a si mesmas como marcadamente sufís.[10]

De acordo con Idries Shah, a filosofía sufí é de natureza universal, as súas raíces preceden ao ascenso do islam e as outras relixións modernas, agás quizais o hinduísmo e os seus derivados, o budismo e o xainismo; así mesmo, algúns musulmáns consideran o sufismo fóra da esfera do islam.[1][11] Así e todo, os principais estudosos do islam opinan que simplemente é o nome da dimensión interior e esotérica do islam.[1]

Arquitectura sufí[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 Dr. Alan Godlas, University of Georgia, Sufism's Many Paths, 2000, University of Georgia
  2. Nuh Ha Mim Keller, "How would you respond to the claim that Sufism is Bid'a?", 1995. Fatwa dispoñible en: Masud.co.uk
  3. Dr. Zubair Fattani, 'The meaning of Tasawwuf', Islamic Academy. Islamicacademy.org
  4. Ahmed Zarruq, Zaineb Istrabadi, Hamza Yusuf Hanson—"The Principles of Sufism." Amal Press. 2008.
  5. Fons Vitae publicou unha tradución ao inglés da biografía de Ahmad ibn Ajiba.
  6. Hawting, Gerald R. (2000). The first dynasty of Islam: The Umayyad Caliphate AD 661-750. Routledge. ISBN 0415240735.  O título do libro confirma este dato. Ver Google book search.
  7. Michael Sells, Early Islamic Mysticism, pg. 1
  8. Rehearing Quran in open Translation Neil Douglas-Klotz
  9. Kabbani, Muhammad Hisham (2004). Classical Islam and the Naqshbandi Sufi Tradition. Islamic Supreme Council of America. p. 557. ISBN 1930409230. 
  10. http://www.uga.edu/islam/sufismwest.html
  11. Idries Shah, The Sufis, ISBN 0-385-07966-4