Medula (botánica)

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
A rexión escura do centro correspóndese coa medula dun teixo

.

En botánica a medula ou arro é o tecido mol que constitúe o interior de moitos talos, caules e thallus. Nos talos das dicotiledóneas, ximnosperma e nalgúns pteridófitas, é un parénquima (parénquima medular) incoloro e de membranas sutís que ocupa a parte interna do cilindro central, e limitado polo exterior por feixes vasculares. Adoita seu un tecido lixeiro e ás veces pode ser máis ou menos reabsorbido, dando talos fistulosos e ocos[1][2]. Nas talófitas, simplemente é un tecido máis laxo que a parte exterior do talo. Tamén é chamado en galego miolo ou molo, especialmente cando é brando ou mol.

A parte clara correspóndese co miolo dun sabugueiro

.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Referencias[editar | editar a fonte]

  1. Rudall, P. 2007. Anatomy of flowering plants: an introduction to structure and development. Cambridge University Press.
  2. ESAU, K. 1988. Anatomía de las plantas con semilla. Ed. Hemisferio Sur. ISBN 950-004-233-9