Le Phare du bout du monde

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
O faro da fin do mundo
Verne-majak-fronti.jpg
Título orixinal Le Phare du bout du monde
Autor Jules Verne
Ilustrador Georges Roux
País Francia
Lingua francés
Xénero(s) Novela, Aventuras
Editorial Hetzel
Data de pub. 1905
ISBN ISBN 978-1-58963-094-9

Le Phare du bout du monde é unha novela de aventuras do escritor francés Jules Verne que foi escrita en 1901.[1] pero que foi publicado postumamente en 1905. O argumento da novela trata sobre a piratería no Atlántico Sur durante a metade do século XIX, a supervivencia en circunstancias extremas e os eventos ocorridos nun faro. Verne inspirouse no faro real da Illa dos Estados, preto do cabo de Fornos.

Argumento[editar | editar a fonte]

Nunha illa deshabitada da Patagonia onde se confunden os océanos Atlántico e Pacífico, habita unha banda de piratas dirixidos polo terrible Kongre. Estes piratas adícanse a atacar embarcacións que encallan na zona.

O seu modo de vida vese seriamente ameazado cando o goberno arxentino constrúe e pon en funcionamento un faro que deixa ó coidado de tres fareiros. Os piratas dan morte a dous deles, e queda con vida unicamente ó xefe, Vázquez, que logrado agocharse. O valoroso Vázquez tratará entón de sobrevivir nese illado paraxe, e ó mesmo tempo buscará o xeito de rematar coas falcatruadas dos malfeitores. Posteriormente, un náufrago estadounidense, John Davis, será o compañeiro de Vázquez na súa loita contra os piratas.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. William Butcher, Jules Verne: The Definitive Biography, Thunder's Mouth Press, 2006, p. 292. ISBN 978-1-56025-854-4.