Jacques Mieses

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.


Jacques Mieses
Jacques Mieses
Jacques Mieses
Nacemento: c. 27 de febreiro de 1865
Alemaña Alemaña
Falecemento: c. 1954
Nacionalidade: Alemá Alemaña
Ocupación: Xogador de xadrez e escritor

Jacques Mieses, nado en Alemaña probablemente o 27 de febreiro de 1865 e finado probablemente en 1954, foi un xogador de xadrez e escritor.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

De orixe xudía, trasladouse a Inglaterra para escapar da persecución nazi da década de 1930. Alí transformouse no primeiro Gran Mestre Internacional británico en 1950. Foi un atacante perigoso cun número de brillantes vitorias, entre as que destacaron as que tivo fronte a Frank Marshall en Monte Carlo en 1903[1].

Preparou o torneo de San Sebastián de 1911 e insistiu en que todos os gastos dos mestres fosen debidamente pagados pola organización. Esta foi a primeira competencia internacional de José Raúl Capablanca, que tivo un cómodo triunfo.

Mieses escribiu varios reportes de torneos, pero o seu estilo é considerado como opaco, en contraste co seu carácter como persoa e a súa brillante actuación como xadrecista. Utilizou a miúdo a Defensa escandinava, e en gran medida desenvolveu a súa teoría a principios de 1900.

Cando a FIDE concedió os primeros títulos de gran mestre en 1950, foi un dos 27 recibidores orixinais.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]