Gordiano II

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Sestercio coa imaxe de Gordianus

Marcus Antonius Gordianus Sempronianus, nado cara o 192 e finado o 12 de abril do 238, foi un emperador romano, durante o reinado de Cómodo, fillo de Gordiano I e a súa esposa Fabia Orestilla.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Recibe unha esmerada e coidada educación do seu amigo e preceptor Serenus Sammonicus,quen ademais lle legou unha importante biblioteca de preto de 60.000 volumes. Gordiano aproveitou para se facer un especialista en leis e publicar algún traballo en prosa e verso.

Foi cuestor con Heliogábalo, pretor e cónsul con Alexandre Severo e lugartenente co seu pai en África. A política de Maximino de recadar fondos a calquera prezo, levou a que o recadador enviado a África, onde o seu pai era procónsul, fora asasinado e a que a nobreza do país empurrase o seu pai a aceptar a púrpura imperial. Debido a idade avanzada de Gordiano I, o seu fillo Gordiano II foi xunguido ao trono e recoñecidos ambos os dous como augustus.

Pero Capeliano, destituído por Gordiano I como gobernador de Mauritania, non acepta isto e diríxese a Cartago cun importante exército. Ás portas da cidade desenvólvense os combates e Gordiano II morre nunha batalla. Gordiano I sabe da morte do fillo e suicídase desesperado.

Será Gordiano III, fillo da súa irmá Antonia Gordiana, o que levará a coroa imperial despois do asasinato de Maximino polas súas tropas e logo de que os pretorianos se desfixesen de Balbino e Pupieno. Foron estes os que nomearon a Gordiano III emperador, e o Senado aceptouno.

Imperio Romano

Segue a:
Maximino Tracio
Gordiano II
(238-238)

Precede a:
Gordiano III