Garrote
Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Un garrote é un instrumento para executar a pena de morte. Consiste nun pau cun aro de ferro que retrocede ata comprimir a gorxa do condenado. Empregado desde a Idade Media foi un método de execución legal en Portugal e en España; tamén se aplicou en países de colonización española. En Inglaterra usábase para axustizar a reos condenados de herexía antes de queimalos.
En España, a pena de morte estivo vixente ata 1978 aínda que a última execución por garrote vil foi en 1974. Os últimos condenados por este sistema en España, o anarquista catalá Salvador Puig Antich, e mailo delincuente común de orixe polaca Heinz Ches, foron axusticiados por garrote o 2 de marzo de 1974.
