Economía de Omán
| Economía de Omán | |
|---|---|
| Moeda | Rial omaní |
| Organizacións comerciais de que fai parte | OMC |
| Datos estatísticos[1] | |
| PIB | 69,43 mil millóns (2009) |
| Posición do PIB | 80ª no mundo[2] |
| Crecemento do PIB | 2,6% (2009) |
| PIB per cápita | $ 20.300 (2009) |
| PIB por sector | agricultura 2,1%, industria 36,3%, comercio e servizos 61,6% (2009) |
| Inflación | 5,3% (2009) |
| Poboación abaixo da liña da pobreza | dato non dispoñíbel |
| Total da forza de traballo | 968.800 (2007) |
| Forza de traballo por sector | dato non dispoñíbel |
| Desemprego | 15% (2004) |
| Industrias | extrazón e refino de petróleo e gas natural, construción civil, cemento, mineración de cobre, aceiro, produtos químicos, fibra óptica |
| Parcerías comerciais[1] | |
| Exportacións | 29,34 mil millóns (2009) |
| Produtos de exportación | petróleo, reexportacións, peixe, metais, textis |
| Principais mercados | República Popular de China 31,7%, Corea do Sur 17%, Emiratos Árabes Unidos 11,7%, Xapón 11%Tailandia 7,1% (2008) |
| Importacións | 18,41 mil millóns (2009) |
| Principais produtos importados | máquinas e equipamentos de transporte, manufacturados, alimentos, lubrificantes |
| Principais mercados | Emiratos Árabes Unidos 27,2%, Xapón 15,6%, Estados Unidos 5,7%, República Popular de China 4,6%, India 4,5%, Corea do Sur 4,2%, Alemaña 4,2% (2008) |
| Finanzas públicas[1] | |
| Débeda externa | 7 474 mil millóns (2009) |
| Receitas | 18,75 mil millóns |
| Despesas | 18,35 mil millóns |
A economía de Omán mellorou significativamente dende 1999 co aumento do prezo do petróleo. Con todo, debido á disminución das reservas, o país desenvolveu plans que buscan diversificar a súa economía, atraer industrias e privatizar actividades, con vistas a diminuír a súa dependencia do petróleo a só 9% do PIB o ano 2020[1]. O turismo e as industrias alimentadas polo gas natural son os compoñentes principais da estratexia de diversificación do goberno. Ao adoptar técnicas de aumento da produtividade na extración, o país conseguiu aumentar a súa produción en 2009, gañando máis tempo para as súas estratexias de diversificación[1]. O goberno prosegue coas privatizacións de servizos públicos e coa creación de leis comerciais que faciliten o investimento externo e organizen o orzamento do país.
