Delta IV

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Delta IV / Delta 9000
A familia de foguetes Delta IV.
A familia de foguetes Delta IV.
Función Lanzador espacial de capacidade media
Foguetes asociados
Familia Delta[1]
Voo inaugural 20 de novembro de 2002[1]
Aceleradores (Etapa 0) - GEM 60[2]
No aceleradores 0, 2 ou 4[2]
Lonxitude 16,2 m[2]
Diámetro 1,52 m[2]
Masa baleiro 3849 kg[2]
Masa cheo 33.798 kg[2]
Motores 1[2]
Pulo 826,553 kN (no baleiro)[2]
Impulso específico 243 s (a nivel do mar), 275 s (no baleiro)[2]
Tempo de combustión 90 s[2]
Propelente Propelente sólido[2]
Primeira Etapa - CBC[3]
Lonxitude 40,8 m[3]
Diámetro 5,1 m[3]
Masa baleiro 26.760 kg[3]
Masa cheo 226.400 kg[3]
Motores 1 RS-68[3]
Pulo 3312,755 kN (no baleiro)[3]
Impulso específico 365 s (a nivel do mar), 420 s (no baleiro)[3]
Tempo de combustión 249 s[3]
Propelente Oxíxeno líquido e hidróxeno líquido[3]
Segunda Etapa - DCSS[3]
Lonxitude 12,0 m[3]
Diámetro 2,44 m[3]
Masa baleiro 3490 kg[3]
Masa cheo 30.710 kg[3]
Motores 1 RL-10B-2[3]
Pulo 110,050 kN (no baleiro)[3]
Impulso específico 462 s (no baleiro)[3]
Tempo de combustión 1125 s[3]
Propelente Hidróxeno líquido e oxíxeno líquido[3]


O Delta IV (Delta 9000 segundo a numeración clásica dos foguetes Delta e Delta 3000 segundo a nova numeración) é o nome dunha subfamilia de foguetes espaciais dos estadounidense en servizo desde 2002.[1][4]

Índice

Características[editar]

O Delta IV foi o primeiro foguete completamente crioxénico ó usar hidróxeno e oxíxeno líquidos en tódalas súas etapas. É o foguete usado pola USAF para poñer a maior parte dos seus satélites en órbita.[1]

As diferentes versións dos Delta IV usan un elemento común denominado precisamente Common Booster Core (que pode traducirse como acelerador central común), que funciona como primeira etapa usado en número de un ou de tres, segundo a versión de Delta IV. O CBC usa un motor RS-68 ou RS-68A de novo deseño que, cos seus arredor de 3 MN de pulo é o motor crioxénico máis potente da historia.[1]

A etapa superior pode ser unha de dúas variantes cun motor RL-10B-2, de 4 ou 5 metros de diámetro e o CBC pode usar 2 ou 4 foguetes aceleradores GEM-60 de propelente sólido como axuda no despegue.[1]

O método de numeración usado polos Delta IV é a seguinte[1]:

  • O primeiro número indica a configuración básica e sempre é un 4 para os Delta IV.
  • O segundo indica o número de foguetes aceleradores GEM-60 usados (0, 2, ou 4).
  • O terceiro número indica o tipo de segunda etapa, denominada xenericamente DCSS (Delta Cryogenic Second Stage): de 4 ou 5 metros de diámetro.
  • O cuarto díxito indica o tipo de terceira etapa: 0 para cando non se usa terceira etapa, 3 para unha Star 37D, 4 para unha Star 37E, 5 para unha Star 48B e 6 para unha Star 37FM.

Adicionalmente poden levar unha letra: H para as versións pesadas (H de heavy) ou M para as de capacidade media (M de medium). Outra maneira é referirse ós Delta IV poñendo unha das letras indicando si é medio ou pesado e entre paréntese dúas cifras, a primeira referíndose ó diámetro da segunda etapa e a segunda ó número de aceleradores sólidos.[1]

Inicialmente planeouse unha versión lixeira do Delta IV, que tería levado a letra adicional S (de small), pero foi finalmente cancelado.[1]

Versións[editar]

Nome[1][4] Aceleradores sólidos[1][4] Primeira etapa[1][4] Segunda etapa[1][4] Terceira etapa[1][4]
Delta IV M 0 1 CBC (RS-68) RL-10B-2 / 4 metros de diámetro N/A
Delta IV M+(4,2) 2 1 CBC (RS-68) RL-10B-2 / 4 metros de diámetro N/A
Delta IV M+(5,2) 2 1 CBC (RS-68) RL-10B-2 / 5 metros de diámetro N/A
Delta IV M+(5,4) 4 1 CBC (RS-68) RL-10B-2 / 5 metros de diámetro N/A
Delta IV H 0 3 CBC (RS-68) RL-10B-2 / 5 metros de diámetro N/A
Delta IV H (aumentado) 0 3 CBC (RS-68A) RL-10B-2 / 5 metros de diámetro N/A

Cargas[editar]

Carga (kg)[4] LEO[4] LPEO[4] GTO[4] GTO[4] Órbita interplanetaria[4]
Delta IV M 8120 6760 4210 N/A 2722
Delta IV M+(4,2) 10.430 9070 5845 1611 N/A
Delta IV M+(5,2) 7980 7850 4640 N/A N/A
Delta IV M+(5,4) 11.475 10.300 6555 2412 N/A
Delta IV H 23.040 20.500 13.130 6275 9000
Delta IV H (aumentado) N/A N/A 14.560 6577 N/A

Historial de lanzamentos[editar]

Voo[4] Data[4] Rampa de lanzamento[4] Carga[4] Resultado[4] Notas[4]
D-293 20 de novembro de 2002 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral Eutelsat W5 Éxito Primeiro voo dun Delta IV. O modelo que voou foi un Delta IV M+(4,2).[2]
D-296 11 de marzo de 2003 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral DSCS-3 A3 Éxito Delta IV M[5]
D-301 29 de agosto de 2003 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral DSCS-3 B6 Éxito Delta IV M[5]
D-310 21 de decembro de 2004 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral Demosat / 3CS 1 / 3CS 2 Éxito parcial Delta IV H. Primeiro voo da versión pesada. A etapa superior funcionou durante menos tempo do esperado, deixando o satélite de probas nunha órbita inferior á prevista.[3]
D-315 24 de maio de 2006 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral GOES 13 Éxito Delta IV M+(4,2).[2]
D-317 28 de xuño de 2006 Rampa SLC-6 da Base Vandenberg Trumpet-F Éxito Delta IV M+(4,2).[2]
D-320 4 de novembro de 2006 Rampa SLC-6 da Base Vandenberg DMSP-5D3 F17 Éxito Delta IV M.[5]
D-329 11 de novembro de 2007 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral DSP 23 Éxito Delta IV H.[3]
D-337 18 de xaneiro de 2009 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral Mentor 4 Éxito Delta IV H.[3]
D-342 27 de xuño de 2009 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral GOES 14 Éxito Delta IV M+(4,2).[2]
D-346 6 de decembro de 2009 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral WGS 3 Éxito Delta IV M+(5,4).[6]
D-348 4 de marzo de 2010 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral GOES 15 Éxito Delta IV M+(4,2).[2]
D-349 28 de maio de 2010 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral GPS-2F 1 Éxito Delta IV M+(4,2).[2]
D-351 21 de novembro de 2010 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral Mentor 5 Éxito Delta IV H.[3]
D-352 20 de xaneiro de 2011 Rampa SLC-6 da Base Vandenberg KH-11 15 Éxito Delta IV H.[3]
D-353 11 de marzo de 2011 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral SDS-3 6 Éxito Delta IV M+(4,2).[2]
D-355 16 de xullo de 2011 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral GPS-2F 2 Éxito Delta IV M+(4,2).[2]
D-358 20 de xaneiro de 2012 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral WGS 4 Éxito Delta IV M+(5,4).[6]
D-359 3 de abril de 2012 Rampa SLC-6 da Base Vandenberg FIA-Radar 2 Éxito Delta IV M+(5,2).[7]
D-360 29 de xuño de 2012 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral Mentor 6 Éxito Delta IV H (aumentado).
D-361 4 de outubro de 2012 Rampa SLC-37B de Cabo Cañaveral GPS-2F 3 Éxito Delta IV M

Notas[editar]

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 "Delta IV" (en inglés). 2011. http://astronautix.com/fam/deltaiv.htm. Consultado o 1 de xullo de 2012. 
  2. ↑ 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 2,14 2,15 2,16 2,17 2,18 "Delta IV Medium+ (4.2)" (en inglés). 2011. http://astronautix.com/lvs/delium42.htm. Consultado o 5 de xullo de 2012. 
  3. ↑ 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 3,13 3,14 3,15 3,16 3,17 3,18 3,19 3,20 3,21 3,22 3,23 3,24 "Delta IV Heavy" (en inglés). 2011. http://astronautixivh.com/lvs/delheavy.htm. Consultado o 5 de xullo de 2012. 
  4. ↑ 4,00 4,01 4,02 4,03 4,04 4,05 4,06 4,07 4,08 4,09 4,10 4,11 4,12 4,13 4,14 4,15 4,16 4,17 "Delta-4" (en inglés). Gunter's Space Page. 2011. http://space.skyrocket.de/doc_lau/delta-4.htm. Consultado o 1 de xullo de 2012. 
  5. ↑ 5,0 5,1 5,2 "Delta IV Medium" (en inglés). 2011. http://astronautix.com/lvs/deledium.htm. Consultado o 5 de xullo de 2012. 
  6. ↑ 6,0 6,1 "Delta IV Medium+(5.4)" (en inglés). 2011. http://astronautix.com/lvs/delium54.htm. Consultado o 5 de xullo de 2012. 
  7. ↑ "Delta IV Medium+(5.2)" (en inglés). 2011. http://astronautix.com/lvs/delium52.htm. Consultado o 5 de xullo de 2012. 

Véxase tamén[editar]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría:

Outros artigos[editar]

Ligazóns externas[editar]

Traído desde "http://gl.wikipedia.org/w/index.php?title=Delta_IV&oldid=2947418"