Caio Antistio Veto

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Caio Antistio Veto (en latín Gaius Antistius Vetus; nado polos anos 50 a. C., finado no ano 1, foi un cónsul, ademais de senador e xeneral do Imperio romano.

Fillo d cónsul Caio Antistio Veto, no 16-15 a. C. empezou a súa carreira política como maxistrado monetario. Participou en Hispania nas Guerras Cántabras entre 26 a. C.-24 a. C., onde se fixo cargo do mando en ausencia por enfermidade do emperador Augusto, quen acudira en persoa ao conflito. Realizou campañas vitoriosas en Amaya, Bergida, Monte Vindio y Aracillum e foi gobernador da Hispania Citerior.

No 6 a. C. foi nomeado cónsul ordinario, e máis tarde procónsul da provincia de Asia. Os seus dous fillos, Caio e Lucio, tamén foron cónsules.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Precedido por:
Tiberio Claudio Nerón e Cneo Calpurnio Pisón
Cónsul do Imperio romano canda Décimo Lelio Balbo
6 a. C.
Sucedido por:
César Augusto e Lucio Cornelio Sila