Amadou Hampâté Bâ

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Amadou Hampâté Bâ, nado en Bandigara en 1900 ou 1901 e finado en Abidjan en 1991, foi un etnólogo e escritor maliano.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu no seo da aristocracia peul, foi discípulo do mestre sufí. Tierno Bokar. Entre 1922 e 1932 traballou na administración colonial de Alto Volta e ata 1942 en Bamaco, ano no que entrou no Instituto Francés da África Negra en Dacar. Logo da independencia de Mali fundou o Instituto de Ciencias Humanas de Bamaco (1960) e foi membro do Consello Executivo da UNESCO (1962-1970). En 1966 participou na elaboración dun sistema unificado para a transcrición das linguas africanas.

Obra[editar | editar a fonte]

  • L'Empire peul du Macina (1955, edición definitiva 1984)
  • Vie en enseignement de Tierno Bokar, le sage de Bandiagara, 1957
  • Kaïdara, peul tale, 1969
  • L'étrange destin du Wangrin', 1973
  • L'Éclat de la grande étoile, 1974
  • Jésus vu par un musulman, 1976
  • Petit Bodiel (conte peul) et version en prose de Kaïdara, 1977
  • Njeddo Dewal mère de la calamité, 1985
  • La poignée de poussière, contes et récits du Mali, 1987
  • Amkoullel, l'enfant peul, 1991 (memorias)
  • Oui mon commandant!, 1994 (memorias)