A lingua das bolboretas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
A lingua das bolboretas
Título orixinal A lingua das bolboretas
[[Ficheiro:|200px| ]]
Ficha técnica
Director José Luis Cuerda
Produtor Produtor executivo:
Fernando Bovaira
José Luis Cuerda
Produtor asociado:
Jose Maria Iresteiro
Guión Rafael Azcona
José Luis Cuerda
Manuel Rivas
Baseado en Que me queres, amor? de Manuel Rivas
Intérpretes Fernando Fernán Gómez
Manuel Lozano
Uxía Blanco
Gonzalo Uriarte
Alexis de los Santos
Elena Fernández
Tamar Novas
Música Alejandro Amenábar
Fotografía Javier Salmones
Montaxe Ignacio Cayetano Rodriguez
Nacho Ruiz Capillas
Estudio Sociedad General de Televisión (Sogetel)
Distribuidor Warner Sogefilms S.A.
Ano 1999
Duración 96 minutos
País Galicia Galicia
Xénero Drama
Orzamento €2 211 800[1]
Recadación €4 632 493
Filme anterior
Filme seguinte
Ficha en IMDb

A lingua das bolboretas é a versión cinematográfica de varios relatos do escritor Manuel Rivas, publicados dentro do libro Que me queres, amor?. José Luis Cuerda levou ó cine no ano 1999 esta historia da infancia nun contorno rural case idílico sobre a que se cerne a sombra do alzamento contra a II República Española.

Argumento[editar | editar a fonte]

Aviso: Esta sección pode revelar detalles da trama e/ou do argumento.

O filme trata sobre a relación dun neno e o seu mestre durante a época da Guerra Civil Española. Ó principio o neno, Moncho, ten medo de ir á escola xa que o asustaran dicíndolle que os mestres zoupaban nos estudantes. Iso era habitual na educación da época, pero o seu mestre non é así, xa que Don Gregorio utiliza o método de observación como ensinanza. Don Gregorio ensínalle moitas cousas a Moncho e principalmente fálalle sobre a liberdade.

Nese tempo prodúcese a sublevación militar de 18 de xullo de 1936. Os sublevados conseguen o control dos gobernos civís e militares nas capitais provinciais galegas, e comezan as incursións de determinados grupos de falanxistas e gardas civís polas vilas e aldeas, á procura de republicanos para lles aplicaren represalias. Iso acontece na vila do filme: levan presos varios republicanos nun camión. No camión, atópanse varios amigos e coñecidos do lugar e tamén está Don Gregorio. Os pais de Moncho, en especial a súa nai, exhórtano a que berre contra os republicanos, deixando clara a súa postura política. Comezou a berrarlles "Roxos! Asasinos!", como facían os demais, pero ó cabo, marchou correndo detrás do camión dicíndolle a Don Gregorio "Tilonorrinco! Espiritrompa!", palabras que aprendera del nas súas clases.

Marco político no que acontecen os feitos[editar | editar a fonte]

A historia narrada por Manuel Rivas no conto "A Lingua das Bolboretas", ten como pano de fondo os terríbeis feitos acontecidos logo que os militares sublevados en xullo de 1936 atinxisen o poder civil e militar nas catro provincias galegas. Determinados grupos de falanxistas e gardas civís axiña comezaron a percorrer o territorio galego e asasinaron milleiros de persoas que cumprisen unha ou varias das seguintes características: seren militantes de partidos da esquerda ou de sindicatos; seren defensores da lingua galega ou galeguistas en xeral; seren mestres/as a exerceren a súa profesión segundo uns principios de modernidade pedagóxica e laicismo, de acordo coa Institución Libre de Enseñanza e o Museo Pedagóxico Nacional español. A maior parte dos corpos desas persoas están aínda sen exhumar, en gabias e foxas comúns.[2]

Hai dúas razóns principais polas cales estas atrocidades son aínda descoñecidas para grande parte da cidadanía, ou noutros casos coñecidas mais xustificadas. A primeira delas, os acontecementos posteriores á rebelión militar, que levaron a unha guerra aberta entre dous exércitos e a unha secuencia de actos de barbarie cometidos por ambos bandos que "apagaron" a gravidade dos feitos aquí narrados.

A segunda, o uso reiterado por parte dos vencedores da Guerra Civil do argumento de que foron actos cometidos como reacción a un estado previo de desorde social, no cal grupos de esquerdistas asasinaban relixiosos e persoas de dereita. Mais ocultan que esas desordes sociais e agresións non tiveran lugar na Galiza senón en outros territorios do Estado.

En definitiva, o mestre do conto narrado por Manuel Rivas sería unha desas persoas asasinadas na Galiza despois de xullo de 1936 polos sublevados. É fundamental coñecer estes datos para entender o filme.

Premios[editar | editar a fonte]

XIV edición dos Premios Goya

Persoa Resultado
Mellor filme Candidata
Mellor director José Luis Cuerda Candidato
Mellor actor protagonista Fernando Fernán Gómez Candidato
Mellor actor revelación Manuel Lozano Candidato
Mellor guión adaptado Rafael Azcona
José Luis Cuerda
Manuel Rivas
Gañadores
Mellor música orixinal Alejandro Amenábar Candidato
Mellor fotografía Javier G. Salmones Candidato
Mellor montaxe Nacho Ruiz Capillas Candidato
Mellor dirección artística Josep Rosell Candidato
Mellor dirección de produción Emiliano Otegui Candidato
Mellor deseño de vestiario Sonia Grande Candidata
Mellor maquillaxe e perruquería Ana López Puigcerver
Teresa Rabal
Candidatas
Mellor son Daniel Goldstein
Ricardo Steinberg
Patrick Ghislain
Candidatos

Actores[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]