Xestación por substitución

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
A xestación por substitución comeza cunha inseminación artificial.

A xestación por substitución[1], xestación subrogada, maternidade subrogada, nai subrogada ou, máis popularmente, alugueiro de ventres, de úteros, é o proceso polo que unha muller xesta e dá a luz un fillo proveniente da implantación no seu útero dun óvulo doutra muller fecundado in vitro.

Habitualmente a muller que quere ser nai e non pode selo por problemas de infertilidade ten a posibilidade de someterse a un tratamento de fecundación artificial. Estes tratamentos de procreación medicamente asistida non só asisten a matrimonios, senón tamén a mulleres solteiras e parellas heterosexuais e homosexuais.

Regulación legal da xestación por substitución no mundo:      Legal as formas retribuída e altruísta      Sen regulación legal pero vénse realizando      Legal só de forma altruísta      Permitida entre familiares ata o segundo grao de consanguinidade      Prohibida      Non regulada/situación incerta

En varios países existe unha regulación xurídica detallada dos procesos de xestación por substitución. Na actualidade (2010) en España a lei vixente nesta materia é a 14/2006, de 26 de maio, sobre técnicas de reprodución humana asistida, que non permite a xestación por substitución.

Oposición á xestación por substitución[editar | editar a fonte]

Os detractores da xestación por substitución din que esta práctica lexitima a cousificación da muller e a mercantilización do seu corpo propia dun sistema capitalista neoliberal. Defenden que o suposto altruísmo reforza a enraizada definición das mulleres, característica das relixións, como «seres para outros» cuxa única función é o «servizo» aos demais. Ademais, declaran que a súa legalización é directamente proporcional ao tráfico reprodutivo que afecta as mulleres obreiras, que debido á súa situación económica desfavorecida vense obrigadas a suplir a demanda.[2]

Nos contratos a xestante perde todo dereito de decidir en materia de dereitos sexuais e reprodutivos, de xeito que non posúe capacidade de elección. No caso de infrinxir ou alterar as condicións do contrato contémplase a aplicación de medidas punitivas sobre a embarazada.[3]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Xestación por substitución". Portal das Palabras. Consultado o 1 de abril de 2017. 
  2. CTXT (23 de xuño de 2015). ""No somos vasijas". Manifiesto contra las madres de alquiler". Consultado o 1 de abril de 2017. 
  3. "Manifiesto: Las mujeres no se pueden alquilar o comprar de manera total o parcial". No somos vasijas. Consultado o 12 de abril de 2017. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]