Unai Ziarreta

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Unai Ziarreta
Unai Ziarreta.jpg
Nacemento21 de maio de 1970
 Mungia
NacionalidadeEspaña
Alma máterFacultade de Dereito (Universidade do País Vasco)
Ocupaciónpolítico
editar datos en Wikidata ]

Unai Ziarreta Bilbao, nado en Mungia o 21 de maio de 1970, é un político e avogado vasco de ideoloxía nacionalista vasca e socialdemócrata. Foi presidente de Eusko Alkartasuna (EA) de 2007 a 2009.

Está casado e é pai dunha nena e un neno.

Formación[editar | editar a fonte]

Unai Ziarreta comezou a súa formación no seminario Resurrección María de Azkue de Derio (Biscaia), no que cursou o bacharelato, e posteriormente licenciouse en Dereito na Universidade do País Vasco. Ziarreta é tamén diplomado en Práctica Xurídica pola Escola de Práctica Xurídica "Pedro Ibarretxe", en colaboración coa Universidade de Deusto.

Traxectoria profesional[editar | editar a fonte]

Tras licenciarse en Dereito, Unai Ziarreta exerceu profesionalmente a avogacía entre 1995 e 2001. A partir de 2002, o seu traballo vinculouse á política, primeiro como asesor xurídico do gabinete do conselleiro do Departamento de Ordenación do Territorio e Medio Ambiente do Goberno Vasco, o membro de EA Sabin Intxaurraga. Despois, en maio de 2003, asumiu a Dirección de Estudos e Réxime Xurídico do Departamento de Educación, Universidades e Investigación do Goberno Vasco, dirixido pola conselleira de EA Anjeles Iztueta.

Traxectoria política[editar | editar a fonte]

A carreira política de Unai Ziarreta estivo sempre ligada a Eusko Alkartasuna. En 1999 foi elixido compromisario para o V Congreso de EA, celebrado en Pamplona. Entre 2002 e 2003 coordinou os grupos parlamentarios de Eusko Alkartasuna nas Cortes Xerais nos parlamentos vasco e navarro.

O seu primeiro cargo electo obtívoo en 2003. Nas eleccións municipais celebradas o 25 de maio de devandito ano foi elixido concelleiro en Mungia, a súa localidade natal, posto no que permaneceu tras os comicios celebrados en 2007.

O seu ascenso no partido continuou. En novembro de 2003 presidiu a mesa do VIN Congreso de EA celebrada en Bilbao. En devandito congreso foi elixido Secretario Xeral de EA. Nas seguintes eleccións autonómicas, celebradas o 17 de abril de 2005, nas que EA presentouse de novo en coalición co Partido Nacionalista Vasco, Ziarreta foi o primeiro candidato de EA na lista conxunta EA/PNV presentada en Guipúscoa. Foi elixido parlamentario e dende ese momento exerceu de voceiro do grupo parlamentario de Eusko Alkartasuna no Parlamento Vasco, presidindo a Comisión de Asuntos Europeos e Acción Exterior de dita cámara durante a VIII lexislatura (2005-2009).

No VII Congreso de EA celebrado en Donostia en decembro de 2007 foi elixido presidente de Eusko Alkartasuna. Terceiro do partido tras Carlos Garaikoetxea (presidente fundador) e Begoña Errazti.

Nas eleccións ao Parlamento Vasco de 2009, foi o candidato a lehendakari e cabeza de lista por Biscaia de Eusko Alkartasuna. Con todo, o seu partido sufriu un desastre, obtendo só un escano (o de Guipúscoa), sen que Ziarreta lograse revalidar a súa acta de deputado e quedando por tanto fóra do Parlamento Vasco. Tras a derrota, Ziarreta puxo o seu cargo a disposición do partido e anunciou a celebración en xuño dun congreso extraordinario para elixir a unha nova dirección.

É membro do Consello Vasco do Movemento Europeo dende 2005.

Ideoloxía[editar | editar a fonte]

Móstrase marcadamente soberanista e é partidario dunha educación multilingüe na que os alumnos estuden castelán, francés e inglés e contrario á Lei de Partidos porque sostén que reforza a ETA.[1] Sitúase a favor do TAV e pide a mellora da rede ferroviaria e a transferencia do tren de proximidade.[2]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. ""EA es fundamental para que la bandera española no ondee en Ajuria Enea"". Arquivado dende o orixinal o 19 de agosto de 2010. Consultado o 02 de decembro de 2016. 
  2. "Si Patxi López tiene recetas para superar la crisis, ¿por qué no se las ofrece a Zapatero?" ... nosotros llevamos 22 años defendiendo la socialdemocracia, los valores progresistas y soberanistas y la radicalidad en la defensa de los derechos humanos .

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]