The Wall Street Journal

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
The Wall Street Journal
Fundación 8 de xullo de 1889 (127 anos)
Tendencia Progresista
Lingua Inglés
Localidade Nova York

The Wall Street Journal é un xornal estadounidense internacional en lingua inglesa, con énfase especial en noticias de negocios e economía. Publícase seis días á semana na cidade de Nova York por Dow Jones & Company, unha división de News Corp, xunto coas edicións Asiáticas e Europeas de Journal.

Journal é o xornal en circulación máis grande de Estados Unidos. De acordo con Alliance for Audited Media, ten unha circulación de preto de 2.4 millóns de copias (incluíndo preto de 900 000 subscricións dixitais), ata marzo de 2013,[1] comparado coas 1.7 millóns de copias de USA Today. O seu rival principal no sector dos negocios é o xornal Financial Times, con sede en Londres, o cal tamén publica varias edicións internacionais.

Journal cobre principalmente temas da economía americana e noticias internacionais, e noticias sobre problemas financeiros. O seu nome deriva de Wall Street, situado na Cidade de Nova York, o cal é o corazón do Distrito Financeiro; foi imprimido continuamente dende o seu comezo o 8 de xullo de 1889, por Charles Dow, Edward Jones, e Charles Bergstresser. A versión xornal gañou o Premio Pulitzer trinta e catro veces, incluíndo o premio do ano 2007 pola súa reportaxe en opcións sobre accións retroactivas e os efectos negativos do auxe da economía chinesa.

En 2001, The Wall Street Journal foi situado como No. 1 en BtoB's Media Power 50 por doceavo ano consecutivo.

Historia[editar | editar a fonte]

Comezos[editar | editar a fonte]

Os primeiros produtos de Dow Jones & Company, editor do Journal, foron boletíns de noticias breves que se entregaban a man durante todo o día aos corretores da bolsa de valores. Posteriormente foron agregados resumos diarios imprimidos chamados Customers' Afternoon Letter. Os reporteiros Charles Dow, Edward Jones e Charles Bergstresser convertérono no Wall Street Journal, o cal foi publicado por primeira vez o 8 de xullo de 1889, e empezaron a entrega do servizo de noticias do Dow Jones vía telégrafo. En 1896, a "Media Industrial Dow Jones" foi lanzada oficialmente. Foi o primeiro de moitos índices de prezos de accións e bonos na Bolsa de Nova York. En 1899, a columna Review & Outlook de Journal, que segue funcionando ata o día de hoxe[cando?], apareceu por primeira vez e inicialmente foi escrita por Charles Dow.

O xornalista Clarence Barron comprou o control da compañía por 130 000 dólares en 1902; a circulación estaba ao redor de 7 000 copias pero para o final da década de 1920 ascendeu 50,000. A Barron e o seu antecesor atribúeselles a creación dunha atmosfera de valentía e independencia en noticias financeiras, unha novidade nos comezos do negocio xornalístico. En 1921 fundouse Barron's, o principal periódico financeiro semanal de América.

Barron morreu en 1928, un ano antes do Xoves Negro cando a caída da bolsa foi amplamente afectada pola Gran Depresión nos Estados Unidos. A descendencia de Barron, a familia Bancroft, puido continuar o control da compañía ata 2007.

O diario Journal logrou a prominencia e a súa forma moderna na década de 1940, un tempo de expansión industrial para os Estados Unidos e as súas institucións financeiras en Nova York. Bernard Kilgore foi nomeado director de edición do xornal en 1941, e director xeral en 1945, finalmente compilando unha carreira de 25 anos como xefe de Journal. Kilgore foi o arquitecto do deseño icónico da páxina frontal do xornal, co seu "What's News", e a súa estratexia de distribución nacional, a cal trouxo unha circulación do xornal de 33,000 en 1941 a 1.1 millóns de copias ao momento da morte de Kilgore en 1967. Baixo o mando de Kilgore, en 1947, o xornal gañou o seu primeiro Premio Pulitzer, polo editorial de William Henry Grimes.

En 1967 Dow Jones Newswires comezou unha maior expansión fóra dos Estados Unidos, colocando os xornalistas en cada centro financeiro importante de Europa, Asia, América Latina, Australia e África. En 1970 o Dow Jones comprou a cadea de xornais Ottaway, a cal nese momento comprendía nove diarios e tres xornais dominicais. Máis tarde, o nome foi cambiado a "Dow Jones Local Media Group".

A época de 1971 a 1997 trouxo unha serie de lanzamentos, adquisicións, e empresas conxuntas, incluíndo "Factiva", o Asian Wall Street Journal, o The Wall Street Journal Europe, o sitio web WSJ.com, Índices Dow Jones, "MarketWatch", e "WSJ Weekend Edition". En 2007 News Corp. adquiriu WSJ., unha revista de estilo de vida de luxo, que se lanzou en 2008.

Expansión en internet[editar | editar a fonte]

Un complemento ao xornal imprimido, The Wall Street Journal Online, foi lanzado en 1996. En 2003, Dow Jones empezou a integrar subscritores en liña e da versión impresa do Journal e xuntos na declaración de "Audit Bureau of Circulation". En 2007, considerábase que era o sitio web de subscricións de noticias de pagamento máis grande, con 980 000 subscritores de pago. Dende entón, os subscritores en liña teñen diminuído, debido en parte ao aumento no custo de subscrición, e calculouse en 400 000 en marzo de 2010. En maio de 2008, unha subscrición anual da edición en liña de The Wall Street Journal costaba 119 dólares para aqueles que non tiñan subscricións da edición imprimida. Para xuño de 2013, o custo mensual da subscrición da edición en liña foi de 22.99 dólares, ou 275.88 dólares anuais, excluíndo as ofertas de lanzamento.

O 30 de novembro de 2004, Oasys Mobile e The Wall Street Journal lanzaron unha aplicación que permite aos usuarios acceso ao contido de Wall Street Journal Online a través dos seus teléfonos móbiles. Isto "proverá noticias de negocios e financeiras de último minuto do Journal en liña, xunto con amplos datos de mercado, accións e produtos, ademais dun portafolios de información personalizado directamente no teléfono celular.

O contido do xornal de pagamento está dispoñible en forma limitada para os subscritores de America Online, e a través de Congoo Netpass gratuíto. Moitas das historias de noticias de The Wall Street Journal están dispoñibles a través de xornais en liña gratuítos que se subscriben ao sindicato de Dow Jones. As historias gañadoras do premio Pulitzer dende 1995 están dispoñibles gratuitamente no sitio web Pulitzer.

En setembro de 2005, o Journal lanzou unha edición de fin de semana entregada a todos os subscritores, a cal marcou o regreso das publicacións en sábado despois dun lapso de 50 anos. A decisión foi deseñada en parte para expoñer máis publicidade ante o consumidor.

En 2005, Journal informou que o seu perfil de lectores era un 60% de altos directivos, cunha media de ingresos de 191 000 dólares, unha media de patrimonio neto de 2.1 millóns de dólares, e unha media de idade de 55 anos.

En 2007, o Journal lanzou unha expansión mundial do seu sitio web para incluír as principais edicións en idiomas estranxeiros. O xornal mesmo mostrara interese en comprar o seu rival: o Financial Times.

Cambios de deseño[editar | editar a fonte]

A cabeceira é a única que ten un punto ao final.[2]

En 2006, "Journal" empezou a incluír publicidade na súa páxina frontal por primeira vez, baseándose na introdución da publicidade da páxina principal das edicións Europeas e Asiáticas do "Journal" a finais de 2005.

Despois de presentar unha páxina principal case idéntica durante medio século, sempre seis columnas, coas principais noticias do día na primeira e sexta columna, "What's News" na segunda e terceira, o artigo principal "A-hed" na cuarta e reportaxes semanais na quinta columna, o xornal diminuíu o ancho do seu formato saba de 15 a 12 polgadas mantendo a lonxitude de 223/4 polgadas, para aforrar custos de impresión. O novidoso consultor de deseño Mario García colaborou nos cambios. Dow Jones dixo que isto lles aforraría 18 millóns de dólares ao ano en custos de impresión en todos os xornais de The Wall Street Journal. Esta decisión eliminou unha columna de impresión, quitando "A-hed" da súa situación tradicional (aínda que o xornal agora polo xeral inclúe unha historia peculiar no lado dereito da páxina principal, inserida entre as historias principais).

O xornal segue utilizando debuxos de punto de tinta chamados "hedcuts", que foron introducidos en 1979 e creados orixinalmente por Kevin Sprouls, un método de ilustración considerado como marca visual consistente do xornal. O Journal segue empregando fortemente o uso de caricaturas, en particular as de Ken Fallin, como cando Peggy Noonan conmemorou o recente falecemento do xornalista Tim Russert. O uso de fotografías e gráficos a cor fíxose cada vez máis común nos últimos anos coa incorporación de máis seccións de "estilo de vida".

O diario foi galardoado pola Sociedade Mundial de Deseño de Noticias co premio ao xornal co mellor deseño en 1994 e 1997.

News Corporation e News Corp[editar | editar a fonte]

O 2 de maio de 2007, News Corporation fixo unha oferta non solicitada de compra para Dow Jones, ofrecendo 60 dólares por acción, as mesmas que se estiveran a vender por 33 dólares cada unha. A familia Bancroft, a cal controla máis do 60% das accións comúns, rexeitou a oferta nun comezo, pero despois reconsiderou a súa posición.

Tres meses despois, o 1 de agosto de 2007, News Corporation e Dow Jones chegaron a un acordo de fusión definitivo. A venda por 5 mil millóns de dólares incluíu The Wall Street Journal ao imperio de noticias de Rupert Murdoch, o cal xa incluía: Fox News Channel, Fox Business Networks e The Times de Londres, así como o New York Post, a estación principal de Fox WNYW (Channel 5) e MyNetworkTV WWOR(Canle 9).[3]

O 13 de decembro de 2007, os accionistas, que representan máis do 60% das accións comúns, aprobaron a adquisición da compañía por News Corporation.

Nunha columna da páxina editorial, o editor L. Gordon Crovitz dixo que os Bancrofts e News Corporation acordaran que as noticias e as seccións de opinión do Journal podían conservar a súa independencia editorial da nova compañía matriz:

Un comité especial foi establecido para supervisar a integridade editorial do Journal. Cando o xefe de redacción Marcus Brauchli renunciou o 22 de abril de 2008, o comité dixo que News Corporation violara o seu acordo ao non notificarllo ao comité con anticipación. Non obstante, Brauchli dixo que cría que os novos propietarios debían nomear o seu propio editor.

Un artigo do Journal en 2007 citou acusacións dicindo que Murdoch fixera e incumprira promesas similares no pasado. Un dos principais accionistas comentou que Murdoch durante moito tempo "expresara os seus prexuízos persoais, políticos e de negocios a través dos seus xornais e emisoras de televisión". O ex-editor asistente do Times, Fred Emery, recorda un incidente cando: "Mr.Murdoch chamouno á súa oficina en marzo de 1982 e dixo que estaba a considerar despedir o editor do Times, Harold Evans. Mr. Emery di que recorda a promesa de Mr. Murdoch de que os editores non podían ser despedidos sen a aprobación dos conselleiros independentes. 'Deus, non tomas iso en serio, non si?', contestou Murdoch". Segundo Emery: "Murdoch eventualmente forzou a Evans a saír".

No 2011, The Guardian encontrou evidencias de que o Journal inflara artificialmente os seus números de vendas en Europa, mediante o pagamento á Asociación da Aprendizaxe Executiva para que comprase o 16% das súas vendas europeas. Estas cifras de vendas infladas logo permitiron ao Journal cobrar tarifas similares infladas en publicidade, xa que os anunciantes podían pensar que chegarían a máis lectores dos que realmente alcanzaron. Ademais, o Journal acordou executar "artigos" que ofrecían á Asociación da Aprendizaxe Executiva como noticias, pero que na práctica eran publicidade. O caso saíu á luz despois de que un empregado belga do Wall Street Journal, Gert Van Mol, informou ao director xeral de Dow Jones, Les Hinton, acerca da práctica cuestionable. Como resultado o entón director xeral de Wall Street Journal Europe e editor Andrew Langhoff foi despedido despois de decatarse de que presionou persoalmente os xornalistas para cubrir un dos socios do negocio do xornal involucrado no tema. Dende setembro de 2011 todos os artigos en liña que resultaron da mala conduta ética levan unha advertencia que informa os lectores de Wall Street Journal acerca das circunstancias nas que foron creados.

O Journal, xunto coa súa matriz Dow Jones & Company, foi unha das empresas de News Corporation que se escindiu en 2013 como o novo News Corp.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. «New FAS-FAX: Circulation declines are getting steeper». The Washington Times. 28 de abril de 2009.
  2. «Punctuation Nerds Stopped by Obama Slogan, 'Forward.'». The Wall Street Journal. 31 de xullo de 2012. Consultado o 30 de outubro de 2012.
  3. «Murdoch clinches deal for publisher of Journal». MSNBC. 1 de agosto de 2007. Consultado o 9 de agosto de 2007.
  1.  ↑ Saltar a:a b Plambeck, Joseph (April 26, 2010). «Newspaper Circulation Falls Nearly 9%». The New York Times.
  2. Volver arriba↑ «Press Release: Wall Street Journal is Honored with Two Pulitzer Prizes: for Reporting on Stock Options Backdating and on China». Dow Jones. April 16, 2007. Archivado desde el original el May 8, 2008. Consultado el June 13, 2010.
  3. Volver arriba↑ «The 2007 Pulitzer Prize Winners – Public Service». Consultado el June 13, 2010.
  4. Volver arriba↑ «The 2007 Pulitzer Prize Winners – International Reporting». Consultado el June 13, 2010.
  5. Volver arriba↑ Dow Jones & Co. Inc., "Dow Jones History – The Late 1800s", Retrieved July 25, 2013.
  6. ↑ Saltar a:a b c d e Crossen, Cynthia. "It All Began in the Basement of a Candy Store", The Wall Street Journal (New York), p. B1, August 1, 2007.
  7. Volver arriba↑ Edgecliffe-Johnson, Andrew (3 September 2008). «WSJ magazine targets upscale market». The Financial Times (The Financial Times).
  8. Volver arriba↑ "The Wall Street Journal Announces New Integrated Print and Online Sales and Marketing Initiatives". Press release. November 3, 2003.
  9. Volver arriba↑ «Subscribing to the Wall Street Journal». WSJ. June 17, 2013.
  10. Volver arriba↑ «Oasys Mobile, Inc. News Release». Phx.corporate. Consultado el June 5, 2011.
  11. Volver arriba↑ «The Wall Street Journal Now Offering Limited Content via AOL Instant Messenger». Resource shelf. Consultado el June 5, 2011.
  12. Volver arriba↑ Paula J. Hane (March 26, 2007). «Congoo News Circles Adds the Glue». Newsbreaks. Consultado el June 5, 2011.
  13. Volver arriba↑ Mitchell, Bill. "The Wall Street Journal Weekend Edition: Expectations, Surprises, Disappointments". Poynter Online, September 21, 2005.
  14. Volver arriba↑ Wray, Richard (February 1, 2007). «How the word on Wall Street will spread around the world». The Guardian (UK). Consultado el February 3, 2007.
  15. Volver arriba↑ "Wall Street Journal Introduces New Front Page Advertising Opportunity". Press release, July 18, 2006. Retrieved August 19, 2006.
  16. Volver arriba↑ WSJ.com Guided Tour: Page One, accessed August 30, 2007.
  17. Volver arriba↑ Ahrens, Frank, "Wall Street Journal To Narrow Its Pages", Washington Post, October 12, 2005. Retrieved August 19, 2006.
  18. Volver arriba↑ "Picturing Business in America", Smithsonian National Portrait Gallery, Retrieved August 19, 2006.
  19. Volver arriba↑ Noonan, Peggy (June 20, 2008). «Tim Russert WSJ drawing». WSJ. Consultado el June 5, 2011.
  20. Volver arriba↑ Caricaturist Captures the Corporate Market, Biz Bash Orlando, August 11, 2008.
  21. Volver arriba↑ «World’s Best-Designed winners (2006)». Society for News Design. Consultado el October 8, 2013.
  22. Volver arriba↑ For background and sequel, see: Ellison, Sarah, War at the Wall Street Journal: Inside the Struggle To Control an American Business Empire, Houghton Mifflin Harcourt, 2010. ISBN 978-0-547-15243-1 (Also published as: War at The Wall Street Journal: How Rupert Murdoch Bought an American Icon", Sydney, Text Publishing, 2010.)
  23. Volver arriba↑ «Murdoch wins Control of Dow Jones». BBC. August 1, 2007. Consultado el Aug 1, 2007.
  24. Volver arriba↑ «News Corp Dow Jones Deal Done –». Portfolio.com. September 11, 2008. Consultado el 2011-06-05.
  25. ↑ Saltar a:a b L. Gordon Crovitz, "A Report to Our Readers". The Wall Street Journal (New York), page A14, August 1, 2007.
  26. Volver arriba↑ Steve Stecklow (April 30, 2008). «WSJ Editor's Resignation Is Criticized By Committee». The Wall Street Journal. Consultado el Sep 27, 2008.
  27. Volver arriba↑ Steve Stecklow, Aaron O. Patrick, Martin Peers, and Andrew Higgins, "Calling the shots: In Murdoch's career, a hand in the news; his aggressive style can blur boundaries; 'Buck stops with me'", Wall Street Journal, June 5, 2007.
  28. Volver arriba↑ Davies, Nick (October 12, 2011). «Wall Street Journal circulation scam claims senior Murdoch executive». The Guardian (London). Consultado el 2011-10-13.
  29. Volver arriba↑ Staff, THR (October 12, 2011). «News Corp Ignored Wall Street Journal Circulation Inflation (Report)». The Hollywood Reporter (US). Consultado el 2011-10-13.
  30. Volver arriba↑ Meyers, Steve (October 13, 2011). «WSJ Europe publisher resigns after reports he ‘personally pressured’ journalists into covering paper’s business partner». Pointer. (US). Consultado el 2011-10-13.
  31. Volver arriba↑ Sonne, Paul (October 12, 2011). «Publisher of WSJ Europe Resigns After Ethics Inquiry». WSJ Online (London). Consultado el 2011-10-13.
  32. ↑ Saltar a:a b Dow Jones & Company (Jan 2012). «The Wall Street Journal». Dow Jones. Dow Jones & Company. Consultado el Jul 25, 2013.
  33. Volver arriba↑ Dow Jones & Company (2011). «Worldwide Bureaus». Dow Jones. Dow Jones & Company. Consultado el Aug 25, 2011.
  34. Volver arriba↑ «Wall Street Journal Adds to Live Video Programming». The New York Times. 13 September 2011.
  35. Volver arriba↑ Naureckas, Jim; Rendall, Steve (September–October 1995). «20 Reasons Not to Trust the Journal Editorial Page». Extra!. Fairness and Accuracy in Reporting.Lieberman, Trudy (July–August 1996). «Bartley's Believe It Or Not!». Columbia Journalism Review.
  36. Volver arriba↑ Grimes, William H. (Jan 2, 1951). «A Newspaper's Philosophy». Wall Street Journal (New York, NY). seen in «A Newspaper's Philosophy». Dow Jones. Dow Jones & Company. 2007. Archivado desde el original el Jul 16, 2007. Consultado el Aug 26, 2011.
  37. Volver arriba↑ Rutenberg, Jim (June 3, 2007). «The editorial page commonly publishes pieces by U.S. and world leaders in academia, business, government and politics». Nytimes.com. Consultado el 2011-06-05.
  38. Volver arriba↑ «The Libby Injustice». Editorial. The Wall Street Journal (New York). Consultado el January 20, 2007.
  39. Volver arriba↑ Bartley, Robert. "Joining LaRouche in the Fever Swamps". The Wall Street Journal (New York), June 9, 2003.
  40. Volver arriba↑ The Media Equation: Under Murdoch, Tilting Rightward at The Journal, By DAVID CARR, New York Times, December 13, 2009
  41. Volver arriba↑ Lindzen, Richard S. (30 November 2009). «The Climate Science Isn't Settled». Wall Street Journal. Consultado el 17 February 2014.
  42. Volver arriba↑ Remarkable Editorial Bias On Climate Science At The Wall Street Journal, By PETER GLEICK, Forbes, January 27, 2012
  43. Volver arriba↑ «China unblocks Reuters and Wall Street Journal». Politico. January 6, 2014.
  44. Volver arriba↑ Groseclose, T.; Milyo, J. (2005). "A Measure of Media Bias". The Quarterly Journal of Economics 120 (4): 1191. doi:10.1162/003355305775097542
  45. Volver arriba↑ Liberman, Mark (Dec 22, 2005). «Linguistics, Politics, Mathematics». Language Log. Consultado el Nov 6, 2006.
  46. Volver arriba↑ Shafer, Jack (May 7, 2007). «The Murdoch Street Journal». Slate. Consultado el Sep 7, 2008.
  47. Volver arriba↑ «A New Owner». The Wall Street Journal. August 1, 2007. Consultado el Sep 7, 2008.
  48. Volver arriba↑
    • The Wall Street Journal en Internet Movie Database.
  49. Volver arriba↑ 1988 Pulitzer Prize Retrieved August 19, 2006.
  50. Volver arriba↑ Sanford, David. "Back to the Future: One Man's AIDS Tale Shows How Quickly Epidemic Has Turned". The Wall Street Journal (New York), November 8, 1997.
  51. Volver arriba↑ Pulitzer Prize Winners: 1997 – National Reporting, retrieved August 8, 2007. Archivado 2007-julio-11 en la Wayback Machine.
  52. Volver arriba↑ Gladwell, Malcolm. "Open Secrets". The New Yorker, January 8, 2007.
  53. Volver arriba↑ Enron CFO's Partnership Had Millions in Profit, The Wall Street Journal (New York), October 19, 2001. Retrieved August 19, 2006. (PDF)
  54. Volver arriba↑ «Raymond Snoddy on Media: Logic says WSJ is safe with Murdoch». Mediaweek.co.uk. 2007-06-06. Consultado el 2011-06-05.
  55. ↑ Saltar a:a b Bussey, John. "The Eye of the Storm: One Journey Through Desperation and Chaos". The Wall Street Journal, page A1, September 12, 2001. Retrieved August 8, 2007.
  56. Volver arriba↑ Pulitzer Prize Winners: 2002 – Breaking News, retrieved August 8, 2007.
  57. Volver arriba↑ Cullison, Alan, and Andrew Higgins. "Forgotten Computer Reveals Thinking Behind Four Years of Al Qaeda Doings". The Wall Street Journal (New York), December 31, 2001.
  58. Volver arriba↑ «The Pulitzer Prizes | The Medal». The Pulitzer Prizes. Consultado el 29 October 2013.
  59. Volver arriba↑ Ademy, Janet (September 30, 2010). «McDonald's May Drop Health Plan». Wall Street Journal. Consultado el September 30, 2010.
  60. Volver arriba↑ Arnall, Daniel (September 30, 2010). «McDonald's Fights Back Against Report It Will Drop Health Care Plan». ABC News. Consultado el September 30, 2010.
  61. Volver arriba↑ Fulton, April (September 30, 2010). «McDonald's threatens to cut skimpy health plans». National Public Radio. Consultado el September 30, 2010.
  62. Volver arriba↑ Pequent, Julian (September 30, 2010). «Health secretary says McDonald's not dropping health plans». The Hill. Consultado el September 30, 2010.
  63. Volver arriba↑ Weisenthal, Joe (September 30, 2010). «The WSJ's Demonization Of Obamacare Hits New Low With Article On McDonald's Dropping Coverage». Business Insider. Consultado el September 30, 2010.