Este artigo amosa letras indias. Sen o soporte axeitado, o texto pode mostrar símbolos sen sentido, coma caixas, marcas e outros.
Tattvachintāmaṇi (sánscrito: तत्वचिन्तामणि; IAST: Tattvachintāmaṇi; "A xoia do pensamento sobre a natureza das cousas") é un tratado de lóxica e epistemoloxía do filósofoindioGaṅgeśa (s. XIV).[1] Tamén se coñece polo nome de Pramāṇachintāmaṇi ("A xoia do pensamento sobre os medios válidos de coñecemento").[2]
A obra constitúe un punto de inflexión na historia da lóxica india. Segundo Vidyabhusana, o Tattvachintāmaṇi é a obra fundamental da navya-nyāya ("nova lóxica"), a escola representativa do período moderno.[2] O libro foi moi popular, como amosa a gran cantidade de comentarios elaborados sobre el.[2] O propio fillo de Gaṅgeśa, Vardhamana Mahopadhyaya, escribiu un dos comentarios máis relevantes.[2]
O Tattvachintāmaṇi do navya-nyāya está dividido en catro libros ou khaṇḍas: o Pratyakṣakhaṇḍa ("Sobre a percepción"), o Anumānakhaṇḍa ("Sobre a inferencia"), o Upamānakhaṇḍa ("Sobre a comparación") e mais o Śabdakhaṇḍa ("Sobre o testemuño verbal").[3] O primeiro deles comeza cunha saudación á deusa Shiva.[2] A obra é unha exposición sistemática da epistemoloxía, a lóxica e a filosofía da linguaxe da navya-nyāya. Gaṅgeśa tamén aborda outro temas, como a demostración da existencia de deus.[4]
↑Ganeri, Jonardon (2020). Zalta, Edward N.; Nodelman, Uri, eds. Analytic Philosophy in Early Modern India (Summer 2020 ed.). Metaphysics Research Lab, Stanford University.
12345Vidyabhusana, Satis Chandra (1920). A History of Indian Logic: Ancient, Mediaeval and Modern Schools(en inglés). Motilal Banarsidass.
↑Phillips, Stephen (2020). Zalta, Edward N., ed. Gaṅgeśa (Summer 2020 ed.). Metaphysics Research Lab, Stanford University.
↑Ingalls, Daniel Henry Holmes (1951). Materials for the Study of Navya-nyāya Logic(en inglés). Motilal Banarsidass.
