Samantha Fox

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Samantha Fox
Samantha Fox in Lombardy crop.jpg
Nome completoSamantha Karen Fox
Nacemento15 de abril de 1966
 Londres
NacionalidadeReino Unido
Alma máterAnna Scher Theatre
Ocupacióncantante, modelo erótica, actriz de teatro, actriz de cinema, música e artista discográfico
editar datos en Wikidata ]

Samantha Karen Fox, nada en Londres o 15 de abril de 1966[1] é unha cantante, compositora, actriz e antiga modelo de glamour británica. En 1983, aos dezaseis anos, comezou a aparecer como modelo en topless na páxina 3 do xornal británico The Sun e continuou como moza da páxina ata 1986. Durante este tempo, Fox converteuse na rapaza máis popular da súa época, así como nunha das mulleres británicas máis fotografadas dos anos oitenta.

En 1986, iniciou unha carreira de música pop co seu sinxelo debut "Touch Me (I Want Your Body)", que alcanzou o número un en dezasete países e se converteu no primeiro dos seus sinxelos no Top 10 no Reino Unido. Fox tamén tivo tres cancións que alcanzaron o top 10 do Billboard Hot 100 dos Estados Unidos: "Touch Me (I Want Your Body)", "Naughty Girls (Need Love Too)" e "I Wanna Have Some Fun".

En 1988, Fox recibiu unha candidatura ao Brit Award á mellor artista feminina británica.[2] Tamén apareceu en varios filmes e programas de televisión de telerrealidade e ocasionalmente traballou como presentadora de televisión.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Primeiros anos[editar | editar a fonte]

Samantha Fox é a filla maior da actriz Carole Ann Wilken e John Patrick Fox. Ten unha irmá, Vanessa, e dous medio irmáns do segundo matrimonio do seu pai, Frederica e Frankie.[3] Fox procede dunha familia de comerciantes do mercado.

Fox asistiu á escola St Thomas More Catholic en Wood Green e interesouse polo teatro dende pequena. Apareceu por primeira vez sobre un escenario teatral aos 3 anos e formou a súa primeira banda de pop con Richard Smart, Edward Gallagher e Bob Day cando tiña catorce anos. Inscribiuse na escola de teatro Anna Scher aos 15 anos[4] e o ano seguinte conseguiu o seu primeiro traballo discográfico, con Lamborghini Records.[5]

Modelo e música[editar | editar a fonte]

En 1983, cando Fox tiña 16 anos, lanzou o seu primeiro sinxelo. Lanzado no selo Lamborghini Records, "Rockin 'With My Radio"/"My Old Man" foi producido por Ian Gillan Band e o membro do grupo Spencer Davis Ray Fenwick, que tamén escribiu a cara B. A colaboración con Fenwick continuou no 1984 co seu segundo sinxelo, "Aim to Win"/"17 and Holding", onde volveu producir e escribir a canción da cara B.

Ademais, en 1983, a súa nai presentou varias fotografías en lencería que tirara á súa filla ao concurso de modelos afeccionados Girl of the Year do xornal The Sunday People.[4][6] Quedou no segundo posto de 20 000 participantes e as fotografías chamaron á atención do xornal The Sun, que a convidou a posar para a páxina 3. [4][6]

Os seus pais deron o seu consentimento para que posase en topless e a súa primeira fotografía apareceu en Th Sun o 22 de febreiro de 1983.[7] Asinou un contrato de modelo por catro anos co xornal,[8] e gañou o premio "Page 3 Girl of the Year" tres anos consecutivos, de 1984 a 1986.[9] Foi recoñecida como a pin-up girl máis popular da súa época, así como unha das mulleres británicas máis fotografadas dos anos oitenta.[10]

En 1986, Fox retirouse da carreira de modelo aos vinte anos e iniciouse na música pop. En 1995, con 29 anos, fixo unha aparición única en The Sun para promover o 25 aniversario da páxina 3. Despois de recibir unha resposta abrumadoramente positiva dos lectores, apareceu todos os días desa semana, coa última foto do venres en topless entregada como cartel do tamaño A3. O ano seguinte apareceu no número de outubro da revista Playboy.[11]

En decembro de 2009, editouse o seu último álbum recompilatorio, Greatest Hits.[12] En 2012 os seus primeiros catro discos foron reeditados como dobre CD de luxo por Cherry Red.

Cinema e televisión[editar | editar a fonte]

A finais dos anos 80, Fox apareceu nos anuncios televisivos dunha rede de concesionarios de automóbiles con sede en Leicestershire co lema "Follow the Fox to Swithland Motors". Asemade, tamén apareceu en anuncios de televisión dun bingo en The Sun.[13]

En 1990, apareceu na comedia estadounidense Charles in Charge como Samantha Steele, unha estrela de rock ficticia cun axente que a empuxa a saír Charles (Scott Baio) polo que os paparazzi o publiquen. Tamén participou en dous filmes: It's Been Real, escrito e dirixido por Steve Varnom e protagonizado por John Altman; e The Match, escrito e dirixido por Mick Davis e protagonizado por Richard E. Grant, Ian Holm e Tom Sizemore.

En 1995, co nome do grupo 'Sox', Fox participou en A Song for Europe, programa para escoller a canción británica do Festival de Eurovisión de 1995. A súa canción "Go for the Heart" quedou na cuarta posición das oito entradas preseleccionadas con 65 436 votos telefónicos e o sinxelo chegou ao número 47 nas listas do Reino Unido.[14] Tamén ese ano, foi convidada no filme hindi Rock Dancer.

En 2008, Fox e a súa parella Myra Stratton participaron en Celebrity Wife Swap, intercambiando con Freddie Starr e a súa esposa Donna. En novembro de 2009, participou en I'm a Celebrity...Get Me Out of Here!, de ITV; foi eliminada o día 16. En 2010, apareceu nun episodio de famosos de Come Dine with Me con Calum Best, Janice Dickinson e Jeff Brazier. En 2016, Fox converteuse en participante de Celebrity Big Brother 18, onde finalizou no sétimo lugar.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Fox (esquerda) e a súa parella Myra Stratton nos Fate Awards de 2010 en Belfast

O pai de Fox, Patrick, un antigo carpinteiro, xestionou a súa carreira ata 1991, cando contratou contables para rastrexar máis dun millón de libras esterlinas (hoxe 2,2 millóns de libras esterlinas) que cría que malversara as súas contas. Demandou o seu pai, que daquela se divorciara e casara de novo, e en maio de 1995 recibiu unha resolución xudicial de 363 000 libras esterlinas.[15] Patrick Fox morreu no 2000, momento en que levaban case unha década sen se falar.

En 1994, informouse de que Fox se convertera novamente en cristián;[16] ese ano tocou no festival de artes cristiás Greenbelt.[17]

A finais dos 80, Fox relacionouse sentimentalmente co australiano Peter Foster. Comezaron a saír, mais ela rexeitou a súa proposta de matrimonio.[18] Tamén tivo unha relación con Paul Stanley, guitarrista e cantante da banda de rock Kiss.[19][20] Os rumores sobre a orientación sexual de Fox comezaron a xurdir en 1999 cando xulgou un concurso de beleza lésbico e os rumores de que a muller coa que residía, Cris Bonacci, a ex guitarrista australiana da banda de rock Girlschool, era a súa amante. Bonacci confirmou a relación máis tarde nunha entrevista.[21]

En 2003, Fox fixo unha declaración sobre a súa vida persoal:[22]

Deiteime con outras mulleres pero non estiven namorado antes de Myra Stratton. A xente di que son gay. O único que sei é que estou namorada de Myra [Stratton, a miña representante]. Quéroa completamente e quero pasar o resto da miña vida con ela.

Fox dixo que fora renuente a saír do armario porque xa tratara con fans e acosadores obsesionados e temía as posibles reaccións dos fans.[23] En 2009, anunciou os seus plans de formar unha unión civil con Stratton.[24] En 2015, Stratton morreu de cancro.[25] Tiña 60 anos.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Ben Shott's Almanac for April 2008". thetimes.co.uk. Consultado o 23 de febreiro de 2018. 
  2. "1988 Brit Awards". Awards & Winners. Consultado o 5 de agosto de 2015. 
  3. Lane, Harriet. "Sam Fox is still up front". The Observer. The Guardian. Consultado o 4 de decembro de 2016. 
  4. 4,0 4,1 4,2 "Samantha Fox". thebiographychannel.co.uk. 2012. Arquivado dende o orixinal o 18 de febreiro de 2013. Consultado o 27 de setembro de 2012. 
  5. James, Gary (2009). "The Samantha Fox Interview". classicbands.com. Consultado o 27 de setembro de 2012. 
  6. 6,0 6,1 Tuber, Keith (maio de 1987). "On the Hunt with Samantha Fox". Orange Coast Magazine: 160–162. Arquivado dende o orixinal o 26 de setembro de 2012.  Alt URL
  7. "Where Are They Now? Samantha Fox". Comedy Central (UK). Arquivado dende o orixinal o 20 de abril de 2013. Consultado o 14 de febreiro de 2014. 
  8. Grinter, Alison. "Look who's talking: Samantha Fox Interview". tntmagazine.com. Consultado o 27 de setembro de 2012. 
  9. Blair, Iain (19 de abril de 1987). "Samantha's Fox Image Paying Off". The Pittsburgh Press. Consultado o 27 de setembro de 2012. 
  10. "Samantha Fox on new 80's-inspired album". BBC News. 18 de agosto de 2012. Consultado o 14 de febreiro de 2014. 
  11. "Gallery of various 1996 issues of Playboy featuring Fox at playboycoverarchive.com". Arquivado dende o orixinal o 27 de abril de 2012. Consultado o 04 de febreiro de 2021. 
  12. "Sam Fox to release new 'Greatest Hits'". Digitalspy.com. 16 de novembro de 2009. Consultado o 25 de decembro de 2010. 
  13. "Central Adverts, c. 1987" at YouTube
  14. "go for the heart - full Official Chart History - Official Charts Company". www.officialcharts.com. 
  15. Christa D'Souza, "The Curse of Page 3: Sam Fox on Her New Life—and Today's Topless Pretenders", Daily Express, 18 de febreiro de 1997.
  16. "Samantha Fox charged with DUI". BBC News. 28 de outubro de 1998. Consultado o 26 de novembro de 2009. 
  17. Porter, Stanley E. (1996). The Nature of Religious Language: A Colloquium. Continuum International Publishing Group. p. 118. ISBN 978-1-85075-580-7. 
  18. Vasagar, Jeevan (6 de decembro de 2002). "Serial fraudster who keeps bouncing back" – vía www.theguardian.com. 
  19. Custodio, John (29 de xullo de 2004). "Sam I Am". Montreal Mirror. Arquivado dende o orixinal o 23 de agosto de 2004. Consultado o 27 de setembro de 2012. 
  20. "Samantha Fox Interview". Arquivado dende o orixinal o 22 de xaneiro de 2015. Consultado o 04 de febreiro de 2021. 
  21. "My 4-year affair with SAM". TheFreeLibrary.com. 8 de febreiro de 2003. Arquivado dende o orixinal o 09 de marzo de 2014. Consultado o 8 de marzo de 2014. 
  22. "Samantha Fox Needs Love Too". AfterEllen.com. 18 de outubro de 2005. Arquivado dende o orixinal o 18 de maio de 2011. Consultado o 25 de decembro de 2010. 
  23. She's still up front, Harriet Lane, The Guardian, 2 de febreiro de 2003, consultado o 27 de maio de 2009.
  24. "Fox wants Lemmy to give her away". Metro.co.uk. 11 de agosto de 2009. Consultado o 17 de febreiro de 2010. 
  25. Fleming, Amy (13 de decembro de 2017). "Samantha Fox on fame at 16, stalkers and David Cassidy: 'I kneed him and told him where to go'". The Guardian. Consultado o 13 de decembro de 2017. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]