STS-107

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
STS-107
Close-up STS-107 Launch - GPN-2003-00080.jpg
Lanzamento da misión STS-107
TipoTripulado
OrganizaciónNASA
Destino actualDestruído durante a reentrada atmosférica.[1][2]
Data de lanzamento16 de xaneiro de 2003, 15:39 GMT[2][3][4][5]
Foguete portadorTransbordador espacial[2][6]
Sitio de lanzamentoCentro de Lanzamento de Cabo Cañaveral, rampla 39A[1][2]
Duración da misión15,94 días[1]
Obxectivo da misiónExperimentos durante voo en solitario.[1][2]
Regreso1 de febreiro de 2003[1]
NSSDC ID2003-003A

STS-107 foi unha misión do transbordador espacial Columbia lanzada o 16 de xaneiro de 2003 desde a rampla 39A do Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral. O transbordador resultou destruído ao reentrar na atmosfera, sen que ningún dos ocupantes sobrevivira.[1][2][4][6]

Características[editar | editar a fonte]

STS-107, con sete astronautas a bordo (entre eles o israelí Ilan Ramon), foi unha misión en solitario do transbordador espacial Columbia para facer experimentos en órbita durante un voo en solitario. O transbordador levaba a bordo dous módulos Spacehab para ser usados como laboratorio. O Columbia era o máis antigo e pesado da frota de transbordadores espaciais, e nunca foi modificado para facer misións cara a Estación Espacial Internacional, polo que so era utilizado para voos en solitario e en misións de servizo, como a misión STS-109 de reparación do Telescopio Espacial Hubble. Na misión STS-107 o Columbia levou a cabo experimentos en microgravedade de interese potencialmente comercial. Orixinalmente iba ser lanzada en 2001 pero sucesivos atrasos e outras misións desprazaron a data de lanzamento ata xaneiro de 2003. Durante o lanzamento observouse un anaco de espuma do illante do tanque principal impactando contra o borde de ataque do ala esquerdo do transbordador, pero concluíuse que o impacto non era de importancia. A misión transcorreu sen incidencias. O día 1 de febreiro comezaron as manobras de reentrada. En canto o transbordador ingresou na atmosfera terrestre e comezou a quentarse, sensores ao longo da nave empezaron a indicar anomalías na temperatura e na presión. As comunicacións coa tripulación cesaron ás 14:59 GMT, ao tempo que videoafeccionados gravaban a nave desintegrándose sobre Texas e Louisiana. Miles de pezas caeron nun corredor sobre eses dous estados. Ningún dos astronautas sobreviviu. A análises e investigación posteriores demostraron que o impacto da espuma no ala abriu un burato polo que entraron gases a alta temperatura durante a reentrada, destruíndo a estrutura do transbordador e matando as tripulantes. A frota de transbordadores quedou en terra durante a investigación, e desenvolvéronse procedementos para evitar un desastre parecido nas misións restantes.[1][2][6]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Mark Wade (2011). "STS-107" (en inglés). Consultado o 27 de decembro de 2017. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 NASA (21 de marzo de 2017). "STS 107" (en inglés). Arquivado dende o orixinal o 08 de marzo de 2016. Consultado o 27 de decembro de 2017. 
  3. N2YO (2011). Real Time Satellite Tracking, ed. "STS 107" (en inglés). Consultado o 27 de decembro de 2017. 
  4. 4,0 4,1 "Note verbale dated 30 June 2003 from the Permanent Mission of the United States of America to the United Nations (Vienna) addressed to the Secretary-General" (PDF) (03-85488(E)). 2 de xullo de 2003: 5. Consultado o 27 de decembro de 2017. 
  5. Claude Lafleur (2010). "STS-107" (en inglés). Consultado o 27 de decembro de 2017. 
  6. 6,0 6,1 6,2 Gunter Dirk Krebs (2016). Gunter's Space Page, ed. "Shuttle" (en inglés). Consultado o 27 de decembro de 2017. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]