Roberto Maroni

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Roberto Maroni
Roberto Maroni, Premio lotta alla mafia, 2010.jpg
Nome completoRoberto Maroni
Nacemento15 de marzo de 1955
 Varese
NacionalidadeItalia
Alma máterUniversidade de Milán
Ocupaciónpolítico e avogado
PremiosKnights of Pius IX
Firma Roberto Maroni.jpg
editar datos en Wikidata ]

Roberto Maroni, nado en Varese o 15 de marzo de 1955, é un político italiano, é a segunda cabeza visible da agrupación nacionalista Liga Norte, tras Umberto Bossi.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Foi elixido deputado por primeira vez en 1992, en 1994 faise cargo do Ministerio do Interior baixo a primeira lexislatura de Silvio Berlusconi, á vez que é nomeado Portavoz do Consello de Goberno. Dous anos máis tarde, coa caída do Goberno Berlusconi, é elixido deputado, cargo que desempeña até 2001. Nese ano, é nomeado Ministro de Traballo e Política Social, e desempeña ese cargo durante o Segundo e o Terceiro Goberno Berlusconi. En 2006, trala nova caída do Goberno, volve ao seu cargo de Deputado pola Liga Norte e en 2008 é novamente nomeado Ministro por Berlusconi, esta vez ocupando a carteira de Interior.

O 20 de maio de 2008, o Consello de Ministros de Italia aproba o seu "Decreto de Seguridade", paquete de leis polas que, entre outras cousas, se endurecen notablemente as penas contra os inmigrantes ilegais e outórganse numerosos poderes aos alcaldes na súa loita contra os clandestinos.[1][2] Propuxo así mesmo como medida de seguridade a toma de pegadas dixitais a todos os nenos xitanos en Italia, pero esta proposta foi fortemente contestada por numerosos cidadáns e organizacións e posteriormente rexeitada pola UE por xenófoba e racista.[3][3][4][5]

Posteriormente o goberno Berlusconi aprobou un decreto de Maroni mediante o cal quedan legalizadas as roldas nocturnas de vixilancia contra criminais e inmigrantes ilegais formadas por cidadáns voluntarios e tamén fortemente contestado no seu país[6][7]

Dado o delicado estado de saúde do líder da Liga Norte, Umberto Bossi, e ao seu carácter máis moderado, é considerado por moitos como o sucesor de Bossi.

Notas[editar | editar a fonte]