Procnias albus

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura

Procnias albus
Procnias albus - White bellbird (male).JPG
Exemplar macho de Procnias albus na serra dos Carajás, Pará, no Brasil.
Estado de conservación
Pouco preocupante (LC)
Pouco preocupante[1]
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Cotingidae
Xénero: Procnias
Especie: P. albus
(Hermann, 1783)
Subespecies
2, véxase o texto.
Sinonimia
  • Ampelis alba (protónimo)[2]
  • Procnias alba (Hermann, 1783)[2]
  • Casmarhynchus niveus[3]

O campaneiro branco[4] (Procnias albus) é unha especie de ave paseriforme pertencente ó xénero Procnias, da familia Cotingidae.

O Procnias albus ten o trilo máis forte que se coñece entre os paxaros, chegando a 125 dB.[4][5] O anterior récord era da especie Lipaugus vociferans.

Distribución e hábitat[editar | editar a fonte]

Distribúese no escudo güianés en Venezuela, Güiana, Suriname, Güiana Francesa e o extremo norte do Brasil e, de forma localizada no sueste da Amazonia brasileira.[6] É rara e accidental en Trinidad e Tobago.[1]

Esta especie é considerada pouco común e local no seu hábitat natural, o dosel e os bordos do bosque húmido, principalmente de rexións serranas por debaixo dos 1250 m de altitude.[7]

Alimentación[editar | editar a fonte]

Aliméntase principalmente de froitas.[7]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 BirdLife International (2012). "{{{taxon}}}". Lista Vermella de especies ameazadas. (en inglés). Unión Internacional para a Conservación da Natureza. 
  2. 2,0 2,1 Campanero Blanco Procnias albus (Hermann, 1783) en Avibase. Consultado el 17 de marzo de 2016.
  3. Arquivo de Wikimedia Commons
  4. 4,0 4,1 GCiencia, ed. (22 de outubro de 2019). "Rexistran no Amazonas o trilo máis forte dun paxaro: 125.4 db". Consultado o 22 de outubro de 2019. 
  5. [1], Extremely loud mating songs at close range in white bellbirds
  6. White Bellbird (Procnias albus) en Handbook of the Birds of the World - Alive (en inglés). Consultada o 7 de agosto de 2018.
  7. 7,0 7,1 Ridgely, Robert & Tudor, Guy. 2009. Procnias albus, p. 513, lámina 72(1), en Field guide to the songbirds of South America: the passerines – 1a. edición – (Mildred Wyatt-World series in ornithology). University of Texas Press, Austin. ISBN 978-0-292-71748-0

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]