Poeta en Nueva York

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Poeta en Nueva York
Autor/a Federico García Lorca
Orixe España
Lingua Castelán
Xénero(s) Poesía
Data de pub. 24 de maio de 1940

Poeta en Nueva York é o título dun poemario escrito por Federico García Lorca entre 1929 e 1930 durante a súa estadía na Universidade de Columbia, e publicado por vez primeira o 24 de maio de 1940, en Nova York, catro anos despois da morte do poeta.

Edición[editar | editar a fonte]

O borrador de Poeta en Nueva York, composto de 96 páxinas mecanografadas e 26 manuscritas, foi entregado por Lorca a José Bergamín pouco antes da súa morte, en 1936, con numerosos borróns, engadidos e correccións[1]. Bergamín levou consigo o manuscrito ao exilio, primeiro a Francia e despois a México, e a partir del realizou a primeira edición en 1940, que apareceu a un tempo en México e os Estados Unidos aínda que con importantes diferenzas, debidas, ao parecer, a lixeiras modificacións introducidas por Bergamín, quen non obstante foi moi respectuoso coas indicacións do seu amigo[2] Porén, anos despois o tamén poeta Agustín Millares publicou na revista Planas de poesía un poema inédito e descoñecido, titulado "Crucifixión", ausente das primeiras edicións do libro[3].

Durante case toda a segunda metade do século XX, o orixinal do libro pasou de man en man, até ser redescuberto en 1999 en posesión da actriz Manola Saavedra Moreno de Aldama, e adquirido pola Fundación Federico García Lorca en 2003.[4]. O poema solto "Crucifixión" foi adquirido en 2007 polo Ministerio de Cultura de España. Na actualidade estase a preparar unha edición baseada en todos estes materiais orixinais recentemente recuperados, previsiblemente a edición "definitiva" da obra[5].

Crítica[editar | editar a fonte]

Gran parte da crítica considera Poeta en Nueva York como o mellor libro de Lorca. Nel ofrécese unha visión conmovida e sensible ante a maquinaria implacable da cidade. O poemario, de gran actitude crítica, refírese esencialmente á deshumanización atopada, encarnada nos negros, nos que Lorca ve unha raza rexeitada e oprimida, xemelga dos xitanos do Romancero gitano. Poemas como "New York oficina y denuncia" ou "Panorama ciego de New York" reflicten a acendida crítica ante a monstruosidade da grande cidade.

Formalmente o poemario supón un fito na obra lorquiana, xa que nel experimenta con técnicas do surrealismo mediante o uso de metáforas violentas, oníricas, ás veces de difícil interpretación. Ademais renuncia ao emprego de estrofas tradicionais, como o romance, en favor do verso libre.

Contido[editar | editar a fonte]

Debido ao estado do orixinal e das súas posteriores manipulacións, é difícil saber ata que punto a estrutura actual do libro corresponde coa intención de Lorca. En calquera caso, os 35 poemas de Poeta en Nueva York aparecen organizados en dez seccións:

  • Poemas de la soledad en Columbia University
  • Los negros
  • Calles y sueños
  • Poemas del lago Eden Mills
  • En la cabaña del Farmer. Campo de Newburg
  • Introducción a la muerte. Poemas de la soledad en Vermont
  • Vuelta a la ciudad
  • Dos odas
  • Huida de Nueva York. Dos valses
  • El poeta llega a La Habana

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Los exilios de Poeta en Nueva York" en Caleidoscopio, Revista Artes
  2. "Poeta en Nueva York: historia y problemas de un texto de Lorca"; Daniel Eisenberg. Barcelona, Ariel, 1976 (Biblioteca Virtual Cervantes, Alacant, 2003)
  3. "España compra el único manuscrito del poema "Crucifixión", de Poeta en Nueva York de Lorca", artigo en El Mundo, 28 de novembro de 2007
  4. "Venden un manuscrito de Lorca", artigo en Clarín, 05 de xuño de 2003
  5. "Definitivo Poeta en Nueva York", artigo en El País, 21 de outubro de 2007