Placa pacífica
Aparencia
| Tipo | Placa tectónica | ||
|---|---|---|---|
| Comparte fronteira con | Placa norteamericana Placa Juan de Fuca (pt) Rivera Plate (en) Placa de Cocos (pt) Placa de Nazca (pt) Easter Plate (en) Juan Fernández Plate (en) Placa antártica Placa australiana (pt) Kermadec Plate (en) Placa de Tonga (pt) Niuafo'ou Plate (en) Futuna Plate Balmoral Reef Plate (en) Placa das Novas Hébridas (pt) Woodlark Plate (en) North Bismarck Plate (en) Placa das Carolinas (pt) Placa das Filipinas (pt) Placa das Marianas (pt) Placa de Okhotsk (pt) | ||
A placa pacífica é unha placa tectónica oceánica que abrangue a meirande parte do océano Pacífico. É a placa máis grande do planeta. Unha das súas principais características é o punto quente "cinto de lume" interior que deu orixe ás Illas Hawai e a numerosos volcáns.[1]
Límites
[editar | editar a fonte]

As placas coas que limita son:
- Ó norte a placa norteamericana, coa que ten un converxente que forma a Fosa das Aleutianas e as Illas Aleutianas.
- Ó sur, a placa antártica, coa que ten unha beira diverxente.
- Ó leste, a placa do explorador, a placa Xoán de Fuca e a placa de Gorda na parte Norte; a Placa Norteamericana (ó longo da Falla de San Andrés) e a placa de Cocos no centro; ó Sur coa placa de Nazca. En todos estes casos trátase de beiras diverxentes.
- Ó oeste, a placa eurasiática, a placa filipina (en cuxa beira fórmase a Foxa das Marianas) e a placa indoaustraliana, coa que ten un límite xeralmente converxente, pero noutras partes é un bordo transformante, por exemplo á altura da Falla Alpina.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Strahler, Arthur N. (1992). "12". Geología física (en castelán). Barcelona: Omega. pp. 260,289. ISBN 84-282-0770-4.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]| Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Placa pacífica |