Pedro Basanta del Río

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Pedro Basanta del Río
 Lugo
NacionalidadeEspaña
editar datos en Wikidata ]

Pedro Basanta del Río Rojo, nado en Lugo cara 1897, foi un enxeñeiro forestal e político galego

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Fillo de José Basanta Santomé. Estudou na Escola de Enxeñeiros de Montes. En 1925 foi nomeado concelleiro de Lugo[1]. Foi enxeñeiro-xefe do Servizo de Repoboación Forestal da Deputación de PontevedraFoi un dos fundadores do Partido Galeguista de Pontevedra en 1931, despois integrouse no Partido Galeguista e desempeñou a secretaria xeral e a presidencia do comité xeral durante a campaña de propaganda do Estatuto de Galicia de 1931. Foi candidato por Lugo nas eleccións de 1933. En 1935, xunto con Filgueira Valverde e outros integrouse na Dereita Galeguista.

Co golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 foi sancionado coa postergación durante cinco anos e inhabilitación para cargos de confianza e profesionais en Galicia durante tres anos. Ofreceuse ás autoridades militares para cooperar e en outubro de 1936 foi pasaportado a Navia para facerse cargo das obras do aeródromo militar de Jarrio. O 18 de abril de 1937 foi nomeado tenente honorario de Enxeñeiros e en agosto foi incorporado á comandancia de Obras e Fortificacións do Oitavo Corpo de Exército franquista, interviu na construción das pontes de campaña, pistas e refuxios dos avances sobre as estradas de León e Oviedo por Pajares e polos portos de Torna e San Isidro. Rematada a campaña do norte, incorporárono ao servizo da infraestrutura da Xefatura do Aire e foi destinado á fronte de Guadalaxara, sub-sector de Soria, construíndo o aeródromo de Quintana de Gormaz e encargado do Parque número un de avance instalado na Torre Sebiñán. O 18 de maio de 1938 foi designado encargado das obras dos aeródromos de Jarrío, Sarria e Santiago de Compostela ata o 19 de setembro que foi destinado á Comandancia de Obras e Fortificacións da Oitava Rexión Militar, con residencia en Pontevedra como enxeñeiro de Obras e dirixindo as do cuartel de Campolongo e as das estradas de Beluso a Punta Udra e Panxón a Monteferro. En 1938 concedéronlle o emprego de capitán honorario polo tempo que durase a campaña. En 1939 dirixiu as obras dos edificios do cuartel de Campolongo e a dirección da explotación de madeiras que a comandancia tiña en Santiago de Compostela e en Ferreira do Valadouro.

En 1941 pertencía a Falange Española como militante adscrito á xefatura da Coruña. Abríronlle expediente polo Regional de Responsabilidades Políticas, pero por terse incorporado voluntario ao exército franquista, e polos servizos prestados, foi absolto, declarándoo exento de toda responsabilidade política.

Vida persoal[editar | editar a fonte]

Casou en 1925 con María del Carmen Pérez de la Mata, filla de Casimiro Pérez García.[2]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. El Progreso, 19-4-1925, p. 1.
  2. El Progreso, 8-9-1925, p. 1.