Desde o punto de vista ideolóxico, o PNPV definíase no Congreso Constituínte do partido, celebrado en decembro de 1979, como «...nacionalista, progresista de esquerda, democrático e comunalista», ademais de interclasista. Francesc Burguera, ademais, declaraba que o partido apoiaba a senyera cuadribarrada ou senyera nua fronte á senyera blava e recoñecía a unidade lingüística con Cataluña, pero que estaba afastado de posturas revolucionarias ou independentistas.[1] Ademais, o PNPV era contrario ao blaverismo.
Nas eleccións municipais de 1979 conseguiu 10.773 votos e 12 concelleiros en localidades de relativa importancia.[2] Nas eleccións xerais ao Congreso dos Deputados, o PNPV obtivo 13.828 votos (1,28 %) na circunscrición electoral de Valencia, na única onde presentou listas, e ningún escano.
Document 88(en catalán). València: Edicions 3i4. 1988. ISBN84-7502-227-8.|first1= sen |last1= in Authors list (Axuda)
Què és el Partit Nacionalista del País Valencià?(en catalán). València: Edicions del País. 1981. ISBN84-300-5105-8.|first1= sen |last1= in Authors list (Axuda)
El sistema de partits polítics al país Valencià (assaig d’aproximació)(en catalán). Almudín. 1980. pp.63–67.|first1= sen |last1= in Authors list (Axuda)