Píllara semipalmada

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Charadrius semipalmatus
Plumaxe da estación reprodutora, en Nunavut, Canadá
Plumaxe da estación reprodutora, en Nunavut, Canadá
Estado de conservación
Pouco preocupante (LC)
Pouco preocupante[1]
Clasificación científica
Reino: Animalia
Filo: Chordata
Clase: Aves
Orde: Charadriiformes
Familia: Charadriidae
Xénero: Charadrius
Especie: Charadrius semipalmatus
(Bonaparte, 1825)
Área de nidificación en amarelo, de migración en amarelo, de invernación en azul (no Caribe e pola costa)

Área de nidificación en amarelo, de migración en amarelo, de invernación en azul (no Caribe e pola costa)
Sinonimia

Charadrius hiaticula semipalmatus

A píllara semipalmada (Charadrius semipalmatus) é unha pequena ave carádrida. Ten os pés parcialmente palmados, como indica o seu nome.[2]

Descrición[editar | editar a fonte]

Esta especie pesa de 22 a 63 g e mide de 14 a 20 cm de lonxitude e de 35 a 56 cm de envergadura alar.[3] Os adultos teñen o dorso e as ás maróns agrisados, un ventre branco e un peito branco cunha banda negra. Ten a parte superior da cabeza negra, fronte branca e unha máscara negra arredor dos ollos e un bico curto laranxa con punta negra.

Vocalización

Hábitat[editar | editar a fonte]

O seu hábitat reprodutor son os chans abertos de praias ou chairas do norte de Canadá e Alasca. Aniñan no chan con pouca ou nula vexetación.

Son migratorias e invernan en áreas costeiras do sur de Estados Unidos, o Caribe e gran parte de Suramérica. Son aves errantes extremadamente raras en Europa occidental, e atopáronse en Terra de Fogo e as illas de Scilly británicas.[4] O seu verdadeiro status pode quedar escurecido pola dificultade de identificalo sen confundilo coa moi similar píllara real de Eurasia, da cal anteriormente era considerada unha subespecie.

Comportamento[editar | editar a fonte]

Aliméntase nas praias, chairas mareais e campos utilizando a vista. Come insectos, crustáceos e vermes. Lembra unha píllara rabirrubia (Charadrius vociferus) pero é moito menor e ten só unha banda no peito.[5] Como aniña no chan, usa unha exhibición de "á rota" para intentar enganar os intrusos e afastalos do niño, que é unha exhibición similar á que fai a emparentada píllara rabirrubia.[6]

Galería[editar | editar a fonte]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "Charadrius semipalmatus". Lista Vermella de especies ameazadas. Versión 2013.2 (en inglés). Unión Internacional para a Conservación da Natureza. 2012. Consultado o 26 November 2013. 
  2. Jobling, James A (2010). The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. London: Christopher Helm. pp. 99, 353. ISBN 978-1-4081-2501-4. 
  3. CRC Handbook of Avian Body Masses by John B. Dunning Jr. (Editor). CRC Press (1992), ISBN 978-0-8493-4258-5.
  4. Coomber, Richard (1991). "Charadriiformes: Plovers". Birds of the World. Godalming, Surrey: Colour Library Books Ltd. pp. 97–100. ISBN 0862838061. 
  5. Kaufman, Kenn. (2000) Kaufman Field Guide to Birds of North America. New York: Houghton-Mifflin.
  6. University of Michigan Animal Diversity Web http://animaldiversity.ummz.umich.edu/accounts/Charadrius_semipalmatus/

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]