Outeiro Capitolino

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 41°53′36″N 12°28′59″L / 41.89333, -12.48306

Mapa esquemático de Roma e os seus sete outeiros.

O outeiro Capitolino (en latín: Collis Capitōlīnus; en italiano: Campidoglio) é un dos sete outeiros de Roma, que se atopa entre o Foro Romano e o Campo de Marte. O outeiro era coñecido antigamente como Mons Saturnius, dedicado ó deus Saturno. A verba Capitolium referíase nun principio ó templo de Xúpiter Óptimo Máximo construído alí, e despois fixo referencia a todo o outeiro (e mesmo a outros templos de Xúpiter). As fontes antigas refírense á orixe do nome como caput ("testa", "cumio") a a historia di que, ó sentar as bases para o templo, atopouse a testa dun home.[1] Algunhas fontes mesmo sinalan que era a cabeza dun tal Tolus ou Olus. O Capitolio era considerado polos romanos como indestrutible, e foi adoptado como un símbolo de inmortalidade.[2][3]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Archaeological Guide to Rome (New update ed.). Electa. 2007. p. 105. 
  2. Capitolium in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
  3. Serv. ad Verg. A. 8, 345, and Arn. 6, p. 194

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Aicher, Peter J. (2004). Rome Alive: A Source Guide to the Ancient City. Wauconda, IL: Bolchazy-Carducci. ISBN 978-0-86516-473-4. .
  • Albertoni, M.; Damiani, I. (2008). Il tempio di Giove e le origini del colle Capitolino. Milán: Mondadori Electa. ISBN 978-88-370-6062-6. .